жер-ана біздің екінші анамыз десек те болады. өйткені ол бізге барымен нарын беріп,бізді анамыздай қорғап,өз құшағына алуда. ол өзінің саялы табиғатын бізге сыйлап,аманат етіп тұрғанда,біз неге аманатқа қиянат жасаймыз? табиғатты,яғни жер-ананы қорғау-біздің міндетіміз.ол кішкене нәрседен басталады.мысалға,көшеде қоқыс көрсек, жинай салу,болмаса,ағаш егіп,гүл отырғызу.жоқ,бізде керісінше. жұрт өсімдіктерден барлық жемісін алып,орнына қайтармайды.ағаштарды өз керегіне пайдаланып,орнына тағы ағаш отырғызбайды.міне,осы үшін табиғат-ана бізге ренжулі."бір тал кессең,он тал ек"-деген сөздің мәні қайда жатыр десеңші.сондықтан да,жер-ананы аялап,күтіп баптауымыз керек.сонда табиғат-ана да риза болады.
XVIII гасырдагы улы тулганын бiрi - Уйсiн Толе би. Ол Аз Таукенiн тусында "Жетi жаргы" атты зан жобасын жасаган когам кайраткерi, ел агасы. Ьоле Алiбекулы казiргi Жамбыл облысы Шу ауданынын Жайсан жайлауында дуниеге келген. Казак шежiресiнде: Дулаттан Жансы, одан Жарлкамыс, Жарылкамыстан Жанту би, одан Жайылмыс би, одан Кудайбердi би. Сол тогыз улдын бiрi Алiбектен Толе би туады. Толе жастайынан ескiше окып сауатын ашады. Арабша, парсыша тарихи кiтаптарды, аныз, хисса-хикаяларды коп окиды. Бiр жагынан казактын аныз-ангiме, олен-жырларын, шежiре-тарихтарын ел арасынан тындап, асiресе озiнiн бабалары Жанту, Жарылкамыс билердiн кесiмдi, тапкыр, онегелi накыл, шешен создерiн ойында сактап оседi. Толенiн акесi Алiбек те созге дiлмар шешен би болган кiсi. Толе бала акесiне ерiп журiп ел коредi, журт таниды.
