АЙТЫЛЫМ 1-тапсырма. Суретте кім бейнелен-Шоқан Валиханов
ген? Ол туралы білетініңді айт. Оның саяхат тақы-
рыбына қандай қатысы бар деп ойлайсың? Өз сө-
зiнде ауыспалы мағынадағы сөздерді қолдан.
​

, Қазыбек Келдібекұлы – қазақ халқының XVII – XVIII-ғасырлардағы ұлы үш биінің бірі, көрнекті қоғам және мемлекет қайраткері. Орта жүз арғын тайпасының қаракесек руына кіретін болатқожа атасынан шыққан ол 1667 жылы Сыр бойында дүниеге келген. Арғы аталары Шаншар абыз, Бұлбұл, өз әкесі Келдібек — есімдері елге белгілі әділ билер болған.Қаз дауысты Қазыбектің оқыған жерлері, алған білімі туралы нақты дерек жоқ. Дегенмен, ел аузындағы әңгіме, аңыздар мен биден жеткен шешендік сөздер оның өз заманында білімді де жетелі, халықтың ауыз әдебиеті мен салт-дәстүр, рәміздерін, ата жолы заңдарын мейлінше мол меңгерген, озық ойлы, әділ де көреген, батыл да батыр адам болғандығын айқын аңғартады. Әділдігі мен алғырлығы үшін Тәуке хан Қазыбекті Орта жүздің Бас биі еткен. Би Әз Тәукенің тұсында хан кеңесінің белді мүшелерінің бірі болса, Сәмеке, Әбілмәмбет, Абылай ел билеген кезеңдерде де мемлекет басқару ісіне жиі араласып, ішкі-сыртқы саясатта ақыл-кеңестер беріп отырған.Бидің жастық шағы мен бүкіл саналы өмірі қазақ елінің өз ішінде рулық-тайпалық алауыздықтар мен хандық билікке таластың неғұрлым өршіген, көрші мемлекеттердің көз тігуі жиілеп, Жоңғар шапқыншылығы үдей түскен кезеңге тап келді

Би 18-ғасырдың 40-жылдарының басында Сыр бойынан Арқаға қарай көшіп, Ұлытау, Қарқаралы өңірін қоныс қылып, Семізбұғы тауының беткейлерін жайлаған. Қазыбектен: Бекболат, Қазымбет, Базаргелді, Барқы, Сырымбет есімді бес ұл, Маңқан (Қамқа) деген бір қыз туған. Қазыбек ұрпақтары ата-баба жолын қуып, сөз ұстаған парасатты әділ қазылар атанған. Баласы Бекболат, одан кейінгі Тіленші, Алшынбайлар да дүйім жұртты аузына қаратқан әділ де тура билер болған. Белгілі әнші-композитор Мәди Бәпиұлы да Қазыбек бидің ұрпағы.
Қазыбек би 1764 жылы Семізбұғы тауының етегіндегі Теректі қыстағында 97 жасында дүниеден өткен. Денесін баласы Бекболат Түркістандағы Қожа Ахмет Иасауи кесенесіне апарып жерлеп, басына құлпытас орнатқан

В 1811 году Казанский Собор был построен на Невском пр. специально для иконы Казанской Божьей Матери, которая является самой главной святыней города. Ещё в те времена, когда город только закладывался, архиерей воронежский Митрофаний предрёк, что образ Казанской Божьей Матери станет покровом города. И до тех пор, пока икона находится в городе, в город не ступит вражья нога. И действительно, город ни разу не был сдан неприятелю. В 1920-м году Собор был закрыт для богослужений, и икону перенесли в Князь-Владимирский Собор, где она сейчас и находится. 

Величественное здание Казанского собора с широко распахнутой колоннадой возвышается на противоположной стороне Невского пр. Там, где расположен ансамбль Казанского собора, в начале XVIII в. были переведенские слободы. В 1733-1737 гг., по проекту М. Г.Земцова ближе и Невскому пр. построили каменную церковь со шпилем. Она была разобрана после того, как в 1801-1811 гг. по проекту Л. Н.Воронихина был воздвигнут Казанский собор. В годы строительства зодчий жил в д. 27 по Невскому пр. 

Перед Воронихиным стояла сложная градостроительная задача. Собор обращён к Невскому пр. боковым фасадом. Воронихин скрыл основной объём здания грандиозной торжественной колоннадой, охватившей пространство Казанской площади. Новаторским было конструктивное решение собора: большепролетные перекрытия боковых проездов колоннады, устройство металлического купола. 

Казанский собор – одна из вершин архитектуры высокого классицизма и блестящий образец синтеза искусств. Скульптура на фасадах принадлежит ваятелям И. П.Мартосу, С. С.Пименову, И. П.Прокофьеву, Ф. Г.Гордееву, Д. Рашетту, В. И.Демут-Малиновскому. Двери северного фасада отлиты по образцу «Райских дверей» во Флоренции – произведения знаменитого скульптора XV в. Лоренцо Либерти. В 1813 г. в соборе был погребён главнокомандующий русскими войсками Великой Отечественной войне 1812 г. фельдмаршал М. И.Кутузов. Здание стало пантеоном русской военной славы. Мемориальное значение Казанского собора возросло после открытия перед ним в 1837 г. памятников М. И.Кутузову и М. Б. -де-Толли, выполненных Б. И.Орловским при участии архитекторов В. П.Стасова и литейщика В. П.Екимова. Ансамбль Казанского собора со стороны Казанской ул. дополняет чугунная ограда – шедевр декоративного искусства. Она создана по проекту А. Н.Воронихина в 1803-1812 гг. Перед ней установлен фонтан работы Ж. Тома де Томона (1809 г.), перенесённый сюда в 1934 г. с Пулковского шоссе.