
Қазақ халқының салтында үлкенді сыйлау әдептіліктің бір үлгісі болып табылады. Ата-ананы сыйлау, оларды қадірлеу, ізет көрсету адамның ең қастерлі қасиеттерінің бірі. Кіші үлкенді сыйласа, үлкендер де өз тарапынан оған лайық ықылас білдірген. Содан барып үлкен мен кіші арасында жарасымды қарым-қатынас орнаған. Ол әдетке айналып әдептілік ережелерін тудырған. Үлкендер отырған жерде сөз жарыстырмай, ізет көрсете білу, көңілге қарай сөз айту, қажет кезде өзіңді ұстай білу халық дәстүрінде қалыптасқан қасиеттер.
Әдептілік адам бойында бірден қалыптаспайды. Ол - біршама жылдардың, қоршаған ортаның, жақсы тәрбиенің жемісі. Ата-ана өз балалары үшін тәртіптілік пен сыпайылықтың, жарасымдылықтың, қамқорлықтың үлгісі, отбасындағы тәрбие құдіреті осында.
Адамдар арасындағы қарым-қатынас әдептілікке негізделсе, жан-жағына жылуын шашады, әдепсіз болса қапаландырады.
однажды солнечным днём отдыхали на полянке три поросенка борька ,васька и афанаська. вдруг подул сильный ветер и унесло их понамочки в разные стороны.борька побежал в прво, васька ввлево, а афанаська прямо. так они и потерялись. встретил на своём пути борька белочку которая и показала дорогу назад, добрая была. ваське пришлось долго бродить пока шустрый зайчишка не привёл его назад на полянку. а афанасий до самого вечера просидел на берегу речкиб потому что его панамочку унесло прям в воду. сжалилась над ним только лягушка-квакушка . достала понамочку и провела до полянки. как были поросёнки рады видеть друг-друкга! каждый рассказывал о своём приключении!