1939 жылы «Барсакелмес» қорықшасы Қызылорда облысында негізделген, ол қазақ тілінде «бармай, қайтып келмейді» дегенді білдіреді. Қорық Арал теңізіндегі сол атау аралында орналасқан. Оның аумағы 30 000 гектар. Қорықта өсімдіктер мен жануарлардың 250-ге жуық түрі, сондай-ақ 203 құс түрі бар.
Сонымен қатар резервте 45 мың гектар аумақты құрайтын Баян-Аул паркі ашылды. Бұл далалар мен шөлдермен қоршалған керемет таулар мен ормандардың оазисі. Баян-Ауыл тауының гранит беткейлері қарағай мен қайыңның орманымен жабылған. Бұл жерден Қазақстанның жартылай шөлді жайылымдары, әсем тастар сияқты, Жасыб, Тораййгир, Сабындикөлдің әдемі көлдерін әшекейді.
Қазақстандағы резервтердің толық тізбесі жалпы алаңы 4 600 000 гектарды құрайтын 83 ойын резервімен толықтырылуы мүмкін. Табиғи ресурстарды үнемді пайдалану белгілі бір маусымда және ең таралған түрлерде аң аулауға мүмкіндік береді.
Тілсіз қияпат немесе табиғат апаттары (Стихийное бедствие) — алапат табиғи құбылыс: дауыл, дауылды қарақүйын, қүйынды дауыл, су басу, жер сілкінісі, жанартаудың атқылауы, кенеттен қалың кар жауу, цунами, қар кешкіні, құрғақшылық, тағы басқа. Бұл табиғи алапаттар тірі организмдерге, соның ішінде адамға төтенше әсер ететін экологиялық фактор болып саналады. Сондықтан 1994 жылдың мамыр айында Йокогамада (Жапония) тілсіз қияпат қауіптілігін азайту проблемалары қаралған. Тілсіз қияпаттардан (иемесс табиғи алапаттардан) 3,6 млн адам қаза тауып, 3 млрд-тан астамы зардап шекті. Ал жалпы экономикалық шығын 340 млрд доллар болды. Табиғи алапаттардың жиіленуі, халық тығыздығының артуы және Жердегі техносфераның кеңеюі күрделі инженерлік имараттар көп орналасқан аумақтардың табиғи қияпатқа ұшырауына себепші болады. Мұндай имараттарға АЭС-тер, химия кәсіпорындары, мұнай және газ құбырлары, суқойма бөгеттері, көлік жүйелері, тағы басқа жатады. Сондықтан табиғи және техногендік сипатты экологиялық алапаттарды бір-бірімен байланыстыра зерттеп-білу қажет
