Умоляю
Вот текст

Қазақ халқында ою-өрнек өнері өте ежелден дамып келе жатқанын білеміз. Бүгінгі таңда қазақ халқында 230-даю ою-өрнек атаулары белгілі болып отыр. "Өнер-таусылмас азық, жұтамас байлық", -дейді халық даналығы. Әрбір қөлөнер туындысы-өз заманының материалдық мәдениетінің үлгісі және салтдәстүрінің нақты көрінісі. Олар кұмнан, тастан, саздан құмыра, көзе, ыдыс-аяқ, мүйізден, сүйектен, мал мен аң терісінен, ағаштан әшекейленген нақышты дүние-мүлік, домбыра, қобыз, сыбызғы, шаңқобыз сияқты құрал, жарақ жасады. Қазақ халқының қолөнерінде киіз үй жабдықтарын, ағаш төсек жасау, зергерлік бұйымдар жасау кең дамыды. Ағаш, киіз тәрізді материалды ойып, тесіп, сүйек, металдан жасаған сәндік жосықтарды шеберлер "ою" дейді де, кестелеп, термелеп, жанамалап шығарған ою ырқағтарын "өрнек" дейді. ​​

Қазақ халқы үшін төрт түліктің осалы жоқ. Дегенмен жылқының адам үшін атқаратын қызметі өте жоғары бағаланатын.Мереке-қуанышта,қайғы-қасіретте,басқа түскен не ауыр күндерде бұл түлік адамның жан серігі,айырылмас досы болған. Менің атам жылқышы болған. Мен де жылқыны жақсы көремін. Жылқы жайлы көп білгім келеді. Осы уақытқа дейін білгендерімді айтар болсам: Жылқы төрт-түліктің бірі. Жылқы иесі Қамбар ата. Қазақ халқында жылқыны құрметтеп, қасиеттеп жоғары бағалаған. Жылқы туралы аңыз әңгімелер, шығармалар, өлең-жырлар, ертегілер өте көп. Жылқы баласы сүйкімді.

Қыстың желтоқсан жұлдызы. Қар көптен жауып, нағыз қыс болды. Күн әбден қысқарған. Күннің көзі көрінсе де жылынбайды. Өзенді, көлді мұз қаптап, жұрт үстімен жүре бастады. Қалың қардан шөптің басы көрінбейді. Қыс күні аяз күшті болып, үскірік борандар да аз емес. Орман қарайған, ішінде қүстарды көре алмайсың, қоян күндіз жасырынып, түнде ғана жүгіріп жас ағаштарды кеміріп жүр. Иелері жылы қораға шөп салып бағып-қақса да, қысты күні үй хайуандарына да бапсыз. Адамның өзі де суықтан қорғанып үй салып, жылы киім киіп, үйлеріне от жағып, дәйім жұмыстарынан қала алмайды. Қыстыгүні жылқышыларға бек қиын: қандай суық борандарда күні-түні далада жүргені, қасқырдан бір қорқып, бораннан екі қорқып, бейшараларда тіпті рақат жоқ. Жалтаң аяз көбінің беттерін қарыған. Шилі бет байғұстар желге де қарсы қарай алмайды. Сабаққа мезгілімен жүретін баланың да ертеңгі аяз есінен көпке дейін шығатын емес.