Жаз
Жаз келді. Күн шығып, дала жасыл кілемге оранып, әдемі гүлдер шығып жайқалуда.
Баларда демалысқа шығып, ауылдағы ата- әжелерінің үйлеріне барады . Күн сәулесі адам денесін ысытады.Көп отбасылар енді теңізге барады. Қалың киімдерін салып, жеңіл киімдерін шығарады. Далада көп деген шыбын- шіркейлер, көбелік, инеліктер шығады. Жаз өте ыстық болады, сондықтан отбасылар далаға жатады. Төрт-түлік малдар төлдейді. Балалар қошақан, бота ,күшік солармен күні- түні қызық көріп ойнайды. Жас балалар қолдарына ермексаз байланған жіп ұстап, инеліктерді ұстайды. Жазымызда осындай қызықтармен өтеді. Жаздан кейін желді, жаңбырлы, алай-дүлей күз келеді.
Батыр кім туралы көп пікірлер бар және олар айтарлықтай өзгеше болуы мүмкін. Әр адамның осы сөзді түсінуі мен түсінуі бар. Біреулерге кейіпкер - соғысқа қатысқан, өлімнің қорқынышымен қиын сынақтардан өткен, адамдарды оттың жалынан құтқарып қалған адам... Ал біреу үшін бұл қызды бұзақылықтан қорғаған немесе тіпті котенка құтқарған адам.
Мен үшін кейіпкер кім? Мен үшін бұл қандай да бір ерлік немесе рухты жаулап алатын әрекет жасаған ержүрек адам. Бірақ ол оны даңқ пен ақша үшін емес, айналасындағыларды тану үшін емес, жай ғана жақсылық пен жан үшін жасады. Мысалы, Владимир Александрович Тамгин, көлік милициясының қарапайым қызметкері, ол 1999 жылдың желтоқсанында шешен қаласына іссапарға кетіп, тең емес ұрыста шайқасып, жаумен қоршалған жолдастарға көмекке келуге тырысып қаза тапты. Ол достарына көмектесу үшін өз өмірін тәуекел етті. Менің ойымша, ол нағыз ерлік жасады, сол үшін ол қайтыс болғаннан кейін Ресей Федерациясының Батыры атағы берілді. Бұл шын мәнінде, құрметтеуге лайық әрекет.
