«Шашты» әңгімесі өткен жылдың құйрықты жұлдызындай жарқ етіп, сөзге көңіл суарған көпшіліктің айызын бір қандырып, қапысыз бабамұратты бағзы заманның шежіресіне қанық еткен-ді. Әңгіме өрісі кең, кей тұста этнографиялық, кей тұста тарихи мағлұматтарға жүгінсе, кей тұста атбегілік әуселесі әулиелікке ұласқан қазақтың дегдарлығын паш етеді, кей тұста ел мен жердің аңысын аңдығандай географиялық әу-жайға қанықтырып қояды. Жазушының жұрнақ пен жалғауға шолақ, қайыруы тез, ұғынуы күрделі сөз байламдары кібіртіктетіп, екі үш қайтара оқуға байлап қоятыны бар. Әйтсе де, Айгүл идеяның тінін қиялдан өрмейді, тарихи негізі бар оқиға желісін кейінгіге шынайы ұқтырмақ болғандай.
Мәтіннің тақырыбы:
Объяснение:
Менің атым - Ержан Әлімбетов. Мен Қызылорда
қаласында тудым. Қызылорда қаласындағы музыкалық мектеп пен музыкалық училищені аяқтадым. Сондайақ Алматыдағы Құрманғазы атындағы Қазақ Ұлттық консерваториясының «домбыра» мамандығын бітірдім. Өмірлік ұстанымым: Адам болып туған соң өмір бойы сол атқа лайық болу керек.
Менің атым - Әсел Исаева. Мен Алматы қаласында тудым. Кішкентай кезімнен музыка мектебіне баруыма әкем қолдау көрсетті. Әкеммен бірге түнгі үшке дейін музыкамен айналысатынбыз. Музыка - менің өмірімнің бір бөлшегі. «Ұлытауға» келгеніме өте қуаныштымын. Бұрын классикалық туындыларды ғана орындайтынмын. «Ұлытаудың» форматы
мүлде бөлек.
Мен, Максим Кичигин, Шығыс Қазақстан облысындағы Лениногорск қаласында дүниеге келдім. Музыка мектебінде «баян» класы бойынша оқыдым. 11 жасымнан бастап гитарада ойнауды үйрендім. Ата-анам сыйлаған алғашқы гитарам «Орфей» деп аталатын. 1998 жылы Қыдырәлі Болмановпен таныстым. Ол этножобамен жұмыс істеу туралы ұсыныс жасады. Кейіннен бұл жоба көпшілікке «Ұлытау» атауымен танымал болды.
