Әже - баланың әкесінің, сондай-ақ, анасының шешесін атайтын, туыстық қатынасты білдіретін атау. Одан арғылары үлкен әже немесе ұлы әже деп аталады.[1]
Қазақ отбасындағы әже орны ерекше әрі қадірлі. Әже - отбасының ғана емес, әулеттің де ұйытқысы, ағайын- абысындардың бірлігін, татулығын сақтайтын сыйлы анасы, кейінгі жастардың, келіндердің тәрбиешісі әрі ақылгөйі Қазақ қоғамында әдетте жас отау иелерінің тұңғыш баласын әжесі бауырына салады. Бала ата-әженің кенжесі саналып, немерені әжесі тәрбиелеп, бағып-қағады. Әже мен немере арасындағы туыстық байланыс өте нәзік әрі берік. Балажан қазақ үшін ата мен әжеге жас сәби жай ғана ермек емес, тәрбиеленуші ерекше субъект. Тарихта күллі рулы елге ана болып саналған Айпара әже, Домалақ ене, Зере, Айғаным секілді әжелердің бейнесі аңыз-әңгімелерде, әдеби шығармаларда сомдалған.
Ісмер
Менің әжем өте ісмер адам. Оның қолынан түсті жіп түспейді . Оның бос уақыты бола қалса, кез-келген бұйымдарға сән беруге кірісе жөнеледі. Ол тіпті бөлме қабырғасын сәндеуді әдетке айналдырған. Ол тұскиізді көз тартар алтын зерлі жіппен сәндеп, ерекше көрініс береді.Сонымен қатар кестелеуді жақсы көргені соншалық, оны ұсақ моншақтармен безендіреді. Жәнеде ұлттық жиһаздарды безендіруді бірінші орынға қойған, түрлі түсті жіп ұлттық жиһазбен үйлесіп қана қоймай, ерекше мән береді.
Объяснение:
тәуелдеулі сөздер : оның қолы.
