І тапсырма. Мәтінді оқып, тапсырмаларды орында. Қазақ ұлттық мәдениетінің көне әрі аса құнды салаларының бірі - қолөнер, оның ішінде

ою-өрнек. Ою-өрнектер - әсемдік пен сәнділіктің белгісі. Ою-өрнек латынша “орнамент”

деген ұғымды білдіреді. Мағынасы - сәндеу, әсемдеу деген сөзі. Оның әрбір

элементтерінде терең мағына, үлкен мән бар. Қазақ халқы ою-өрнек үлгілеріне аса бай.

“Қошқармүйіз” оюы қошқардың иіріліп біткен қос мүйізіне ұқсайды. “Қошқармүйіз” оюы

текемет, сырмақтың ортасына, кебеже, сандықтың беттеріне салынады.

1.Мәтіннің тақырыбы: ( )

2. Бос орынға себеп-салдарлық жалғаулықтарды қой. ( )

1) “Қошқармүйіз” оюы текемет, сырмақтың ортасына, кебеже, сандықтың беттеріне

салынады, өте әдемі.2) Қазақ ұлттық мәдениетінің көне әрі аса құнды салаларының бірі - қолөнер,

ата-бабаларымыз қолөнермен айналысқан.

3. “Қошқармүйіз” оюы неге ұқсайды? ( )

А. Сиырдың екі мүйізіне

Б. Қошқардың екі тұяғына

С. Қошқардың екі мүйізіне

4. Ою-өрнек ненің белгісі? ( )

А. Әсемдік пен сәнділіктің

Б. Адалдық пен әсемдіктің

С. Әсемдік пен сыпайылықтың

5. Берілген сөздерге анықтама жаз. ( )

Текемет

Астау

Киіз үй​

Жас бала анадан туғанда екі түрлі мінезбен туады: біреуі - ішсем, жесем, ұйқтасам деп тұрады. Бұлар - тәннің құмары, бұлар болмаса, тән жанға қонақ үй бола алмайды. Һәм өзі өспейді, қуат таппайды. Біреуі - білсем екен демеклік. Не көрсе соған талпынып, жалтыр-жұлтыр еткен болса, оған қызығып, аузына салып, дәмін татып қарап, тамағына, бетіне басып қарап, сырнай-керней болса, дауысына ұмтылып, онан ержетіңкірегенде ит үрсе де, мал шуласа да, біреу күлсе де, біреу жыласа да тұра жүгіріп, «ол немене?», «бұл немене?» деп, «ол неге үйтеді?» деп, «бұл неге бүйтеді?» деп, көзі көрген, құлағы естігеннің бәрін сұрап, тыныштық көрмейді. Мұның бәрі - жан құмары, білсем екен, көрсем екен, үйренсем екен деген.Дүниенің көрінген һәм көрінбеген сырын түгелдеп, ең болмаса денелеп білмесе, адамдықпен орны болмайды. Оны білмеген соң, ол жан адам жаны болмай, хайуан жаны болады. Әзелде құдай тағала хайуанның жанынан адамның жанын ірі жаратқан, сол әсерін көрсетіп жаратқаны. Сол қуат жетпеген, ми толмаған ессіз бала күндегі «бұл немене, ол немене?» деп, бір нәрсені сұрап білсем екен дегенде, ұйқы, тамақ та есімізден шығып кететұғын құмарымызды, ержеткен соң, ақыл кіргенде, орнын тауып ізденіп, кісісін тауып сұранып, ғылым тапқандардың жолына неге салмайды екеміз?Сол өрістетіп, өрісімізді ұзартып, құмарланып жиған қазынамызды көбейтсек керек, бұл жанның тамағы еді. Тәннен жан артық еді, тәнді жанға бас ұрғызса керек еді. Жоқ, біз олай қылмадық, ұзақтай шулап, қарғадай барқылдап, ауылдағы боқтықтан ұзамадық. Жан бізді жас күнімізде билеп жүр екен. Ержеткен соң, күш енген соң, оған билетпедік. Жанды тәнге бас ұрғыздық, ешнәрсеге көңілменен қарамадық, көзбен де жақсы қарамадық, көңіл айтып тұрса, сенбедік. Көзбен көрген нәрсенің де сыртын көргенге-ақ тойдық. Сырын қалай болады деп көңілге салмадық, оны білмеген кісінің несі кетіпті дейміз. Біреу кеткенін айтса да, ұқпаймыз. Біреу ақыл айтса: «Ой, тәңірі-ай, кімнен кім артық дейсің!» - дейміз, артығын білмейміз, айтып тұрса ұқпаймыз.Көкіректе сәуле жоқ, көңілде сенім жоқ. Құр көзбенен көрген біздің хайуан малдан неміз артық? Қайта, бала күнімізде жақсы екенбіз. Білсек те, білмесек те, білсек екен деген а екенбіз. Енді осы күнде хайуаннан да жаманбыз. Хайуан білмейді, білемін деп таласпайды. Біз түк білмейміз, біз де білеміз деп надандығымызды білімділікке бермей таласқанда, өлер-тірілерімізді білмей, күре тамырымызды адырайтып кетеміз.

1) Сұраулы сөйлем деп – біреу я бірдеме жайында білу мақсатымен сұрай айтылған сөйлемді атаймыз.Сұраулы сөйлем соңына сұрау белгісі қойылады.

2) Грамматикалық сипаттарына қарай, шылаулар ішінара үш жікке бөлінеді: олар - септеуліктер, жалғаулықтар және демеуліктер.

3) Отбасы туралы мақал-мәтелдер:

Өз үйім өлең төсегім. 

Үй ішінен жау шықса,

Тұра қашып құтылмассың.

«Сіз», «біз» - деген жылы сөз,

Ағайынға жарасар.

Қарындасың – қарлығашың.

Інісі бардың тынысы бар,

Ағасы бардың жағасы бар.

Отан – отбасыдан басталады.

Отбасының өнегесі – Отанның өнегесі.

4) Абай Құнанбаев өзінің жетінші қара сөзінде адамның екі түрлі мінезі туралы,білім,білуге ұмтылу керектігі айтылады.