Бағзы заманнан бері қарай өмір сүрген ақын, жыраулар қазақ жеріндегі замана көшінің бағыт-бағдарын елден бұрын бағамдап, өмір ағымының беталысын, тіршілігінің тынысын тамыршыдай дөп басып танып отырған. Іштен, тыстан келетін қауіп-қатерлерді алын-ала сезіп білген. Бұл өзгелерден артық туған ақын, жырауларға тәңірдің берген тән қасиеті болса керек. Олар қой үстіне бозторғай жұмыртқалаған мамыражай заман болса, шаттана, масаттана жырлаған. Ел басына күн туған аласапыранда отты жырларымен қалың қазақтың жігерін жанып, тұтастық пен бірлікке шақырған. Ал туған жеріне жатжұрттықтар сұқ көздерін сүзіп, шеңгелдеп қол сала бастағанда жыландай жылжып келе жатқан қасіреттен халқын сақтандырып жырмен зар жылаған. Жат пиғылдылардың елдің іргесін ірітіп, ырысын шашып, қазынасын қасықтап та, шөміштеп те таситынын елден бұрын аңғарған. Ақындар алмағайып заманда елдің жігерін жанып, төнген қауіптің бетін қайтаруға халықты үндеп отырған.
Объяснение:
1. Үйде азық-түлік біткен соң, дүкенге барамыз . 2. Күні бойы далада көп жүргендіктен, кешке қатты шаршадық. 3. Арман озат оқушы болған соң, бүгінде марапатау қағазын алды . 4. Өзін-өзі тежей алмай, тамаққа бас салды. 5. Жұмыс бітпегендіктен, олар күнімен дем алған жоқ. 6. Жомарт емтиханға әзірленбеген соң, тапсыралмады 7. Кеш болып қалғандықтан, ұйге бардық . 8. Уақыты аз болған соң,ерте шыға алмады .
1. Балабақшада , балалар далада ойнады. 2. Амир, университетте оқи алмады. 3. Ағасы, інісіне сәлемдеме жіберді. 4. Сабаққта, басым ауырды. 5. Жолда, біз Сізді көрмедік. 6. Базардан, жеміс- жидек алдық. 7. Кеше, біз қуандық. 8. Азанда, ерте тұрамыз.
