«Сіз үшін отбасының маңызы қандай?» диалог.
Мейрамбек: Әпке, осы «Отан отбасынан басталады» деп жатады үлкен кісілер, осы сөздердің мағынасы қандай?
Алтыншаш: Жаным, шындап келгенде, әрбір отбасы қоғамның бір бөлшегі, шағын Отан. Отбасы – әрқайсымыз үшін сүйіспеншілік, сыйластық, жарастық, татулық орнаған қасиетті мекен. Осы кішігірім «Отанымызда» бойымызға дарыған тәлім – тәрбие, елімізге, жерімізге деген сүйіспеншілік, ар – намыс қағидалары өмір бойы бізді жетелеп жүреді. Себебі, отбасының бала тәрбиесінде алар орны ерекше, баланың қалыптасуы отбасынан бастау алады.
Мейрамбек: Сонда, біздің отбасымыз да Отанның бір бөлшегі сияқты ма?
Алтыншаш: Дұрыс айтасың, әрбір отбасы қоғамның бір мүшесі ретіндей. Отбасының адам өмірінде алар орны мен маңызы ерекше.
Мейрамбек: Ал отбасының қандай маңызы бар?
Алтыншаш: туған үйдің жылуы адам көкірегінде көп жылдар бойы сақталып, мәңгі есінде жүреді. Ата мен ананың тәрбиесі қатар жүрген жерде жақсы азамат қалыптасатыны сөзсіз. отбасы өте қажетті, басқадай ешнәрсемен өзгертуге (ауыстыруға) болмайтын баспалдақ. Отбасы – адам ғұмырының тірегі ғана емес, қоғамның да басты негізі.
Мейрамбек: Мен сіздің арқаңызда бұл терең ұғымның мағынасын енді ғана түсінген сияқтымын. Рахмет сізге!
Алтыншаш: Оқасы жоқ, алтыным!
прекрасном гюлистане - так в казахских сказках называется "страна роз" - жил молодой акын. звали акына абай-джан. его песни любили слушать не только люди, но и птицы, деревья и цветы в саду. а в саду у его юрты цвело много чудесных роз. однажды ночью абай джан слагал свои песни и слышал, что ему вторит чей-то голос. он осмотрел весь сад и никого не нашел. на следующую ночь повторилось то же. кто-то вторил песне акына, но акын никого не мог найти в саду. снова настала ночь. как и прежде, акын в своей юрте запел и вновь услышал за спиной все тот же нежный, знакомый голос. абай-джан быстро оглянулся и увидел на пороге своей юрты прекрасную девушку. девушка хотела было скрыться. -постой, -сказал абай-джан, -не уходи! кто ты? откуда ты знаешь мои песни? -я одна из тех роз, что цветут у твоей юрты. когда заалеет восток, я снова стану розой. отпусти меня, уже пала роса - предвестник утренней зари. -но я хочу и днем слышать твой дивный голос, - сказал абай-джан. -если утром среди трех роз ты узнаешь меня, волшебные чары рассеются и я снова стану девушкой. только смотри не ошибись: если ошибешься, я навсегда останусь розой. сказав это, девушка исчезла. когда взошл
