с этим "Менің әжем" ойтолғау.​

Көшпенділер мәдениеті

Көшпенділер дегенде көбіне өз ата бабаларымыз есімізге келеді. Қазақтар бағзы заманнан қазіргі уақытқа дейін мал бағып малдың қамымен көшіп қонып жүре берген. Тек қана соңғы жүз жылдың ішінде индустрияландыру заманында және кешегі Сталиннің ұжымдастыруының есебінен орнықты өмір салтына көшіп кетті.

Көшпенді халықтар көбіне жылына кем дегенде екі рет көшіп отыратын болған. Жазда жайлауда кең жерлерде өмір сүрсе, қыста суықтан сақтану үшін тау бөктерлерінде пана жерлерді таңдайтын болған.
Көшпенді халықтар көбіне уақытын ат үстінде өткізген. Сонымен қатар олар үнемі мал үшін ыңғайлы жерлер іздеумен болған. Соның бір мысалы ретінде Асан қайғыны айтуға болады. Ал жақсы жерлер үшін талас та әрқашан қиын болған. Сондықтан олар көп соғысып жүрген.

жынның басшысы самандун сүлейменге мың жүйрік тұлпар ұстап беріпті. сүлеймен оның қызметіне риза болып:

– не сұрайсың? – дейді. самандун:

– өзен-көлді ежелден мекен етуші едік. оны бізден тартып алып, оны ұрпағына бердің. бізге мекенімізді қайтар! – деп сұрайды. сүлеймен:

– дегенің болсын. бірақ түнде пайдаланасың. күндіз ң игілігінде, – дейді. содан жын-жыбыр түнде өзен-көлді аралап, сайран құрады екен. бір күні бір жігіт үйінде ішерге суы болмай, түнде өзенге барады. барса, жындар су бермейді. жігіт сүлейменнің сарайына барып, болған жайды айтып береді. сүлеймен жігітке бір дұға жазып береді де, самандунға сәлем айтады:

– суға барғанда мынаны оқы, самандуннің есіне сал, – дейді. жігіт суға барып дұғаны оқиды. дұғасы мынадай екен: «су иесі – сүлеймен, су алуға рұқсат ет». оны естігенде самандуннің барлық жынға:

– бұл жердің шын егесі – сүлеймен патша. су беріңдер, – дейді. содан бастап түнде су алғысы келсе: «су иесі – сүлеймен, су алуға рұқсат ет», – деп сұрайды екен.

қазақ арасында «түнде суға барма, суға түспе» деген ырым осыдан қалыпты.