Ауыспалы мағына — сөздің қолданылуы барысында пайда болатын туынды мағынасы. Этимологиялық тұрғыда ол негізгі (тура) мағынадан өрбиді. Ауыспалы мағынаның жасалуына бір зат пен екінші бір заттың, бір құбылыс пен тағы басқа құбылыстың форма, сыртқы түр, түс ұқсастығы, қызмет сәйкестілігі негіз болады. Мысалы, “түзу ағаш үйге тіреу, түзу жігіт елге тіреу” (мақал) деген сөйлемде тіреу сөзі алғашқысында негізгі (тура), екіншісінде ауыспалы мағынада, қолданылған.[1]
Объяснение:
Сөздердің тура мағынасы - сөздің таза лексикалық ұғымының сөзде бейнеленуі.
Сөз мағынасы - заттың, нәрсенің, сапаның, қатынастың, қимыл-әрекеттің, қалыптың, шындықтың басқа да құбылыстардың сөз арқылы бейнеленуі. Сөз мағынасы әдетте екі түрлі болып келеді: сөздің грамматикалық мағынасы және сөздің лексикалық мағынасы. Сөздердің тура мағынасы лексикалық мағынаға тікелей байланысты.
1. Ежелгі Қазақстан мәдениеті
немесеҰлы дала өркениеті - Еуразия
өркениетінің басы.
2. Бүгінгі қазақ жерінде қырық бес мың
өзен және сексен бес көл бар
3. Ұлы дала Еуропа мен Азия
құрлықтардың басын қосты
4. Түркі жұрты жылқыны IV мыңыншы
жылдың қолға үйретті
5. Сырдарияның бойында үш жүзге жуық
қала мен елді мекен болды
6. Таңғажайып зергерлік өнер дамыды
7. Ұлы далада Түркі империя салтанат
құрды
8. Түркі жаузы VI ғасырда пайда болды
9. Бумын қағанның ордасына Қытай
елшісі бес жүз қырық бесінші жылы келді
10. Түркі елі халықаралық мәртебеге ие
болды
