Объяснение:
Атау Ілік Барыс Табыс Жатыс Шығыс Көмектес
именительный родительный дательно-направительный винительный местный исходный творительный
Ед. число кілт кілттің кілтке кілтті кілтте кілттен кілтпен
Мн. число кілттер кілттердің кілттерге кілттерді кілттерде кілттерден кілттермен
Менiң кілтім кілтімнің кілтіме кілтімді кілтімде кілтімнен кілтіммен
(мой, моя, моё) кілттерім кілттерімнің кілттеріме кілттерімді кілттерімде кілттерімнен кілттеріммен
Сенiң кілтің кілтіңнің кілтіңе кілтіңді кілтіңде кілтіңнен кілтіңмен
(твой, твоя, твоё) кілттерің кілттеріңнің кілттеріңе кілттеріңді кілттеріңде кілттеріңнен кілттеріңмен
Сіздiң кілтіңіз кілтіңіздің кілтіңізге кілтіңізді кілтіңізде кілтіңізден кілтіңізбен
(Ваш, Ваша, Ваше) кілттеріңіз кілттеріңіздің кілттеріңізге кілттеріңізді кілттеріңізде кілттеріңізден кілттеріңізбен
Оның кілті кілтінің кілтіне кілтін кілтінде кілтінен кілтімен
(его, её) кілттері кілттерінің кілттеріне кілттерін кілттерінде кілттерінен кілттерімен
Біздiң кілтіміз кілтіміздің кілтімізге кілтімізді кілтімізде кілтімізден кілтімізбен
(наш, наша, наше) кілттеріміз кілттеріміздің кілттерімізге кілттерімізді кілттерімізде кілттерімізден кілттерімізбен
Сендердiң кілттерің кілттеріңнің кілттеріңе кілттеріңді кілттеріңде кілттеріңнен кілттеріңмен
(ваш, ваша, ваше) кілттерің кілттеріңнің кілттеріңе кілттеріңді кілттеріңде кілттеріңнен кілттеріңмен
Сіздердiң кілттеріңіз кілттеріңіздің кілттеріңізге кілттеріңізді кілттеріңізде кілттеріңізден кілттеріңізбен
(Ваш, Ваша, Ваше) кілттеріңіз кілттеріңіздің кілттеріңізге кілттеріңізді кілттеріңізде кілттеріңізден кілттеріңізбен
Олардың кілттері кілттерінің кілттеріне кілттерін кілттерінде кілттерінен кілттеріме
Бір а жанына алды,
Екеуі сайран етіп кетіп қалды.
Қыдырып әрлі-берлі жүрді дағы,
Егінші егін еккен жерге барды.
Аралап әр егінді қарап жүрді,
Кез еді пісіп болған егін түрлі.
Бастарын дәнге толған төмен салып,
Бидайлар бейне тағзым етіп тұрды.
Жалғыз-ақ бір бидай тұр көкке қарап,
Бейне бір жалғыз өзін көпке балап.
Баланың сол бидайға көзі түсіп,
Білмекке кетті көңіл жөнін сұрап:
«Құбылып бидайлар тұр басын салып,
Жіберген мырза Құдай нұрға қанып.
«Әй, әке, мұның мәнін түсіндірші,
Бір іске тұрмын өзім қайран қалып.
Бұл Бидай көтеріп тұр басын көкке,
Қарайды шекірейіп өзі көпке.
Өзіне өзгелерді теңгермейтін,
Соншама бұл бидайдың дәні көп пе?»
«Айтайын мұның мәнін, балам, саған,
Шырағым, түрін көріп таңданба оған.
Өзгесі төмен қарап бүгілгенде,
Ойлама кем екен деп бәрі сонан».
Және де әкесі айтты баласына:
«Сұқтанба құр сорайған қарасына.
Құдайым өзгесіне дән бергенде,
Бұл бидай дәнсіз қапты арасында.
Бидайлар басы толық иіліп тұр,
Дән берген қожасына сыйынып тұр.
Басында бұл бидайдың дәні болмай,
Кекірейіп, көкке қарап, бүлініп тұр.
«Елде көп бұл бидайдай адам, - дейді,
Тәкаппар, оны халық, жаман, - дейді.
- Қалпы емес тәккапарлық данышпанның,
Тұтынба бұл мінезді, балам», - дейді.
Объяснение:
