"Аққудың айырылуы"
«Аққудың айырылуы» поэмасы шын мәнінде кімнің болса да көркемдік талғамына жауап беретіндей деңгейде дүниеге келді. «Аққудың айырылуын» лирикалық поэма дейміз, себебі мұнда бір мезеттік сәт қана суреттеледі.
Сәкен ақынның бұл поэмасы - қазақ сөз өнеріндегі өзіндік көркемдік ерекшелігі бар поэмалардың бірі. Мәңгілік махаббатты жырлайтын поэма табиғаттағы сұлулықты, табиғаттың төл перезенттері болған аққуларды қорғау, адалдықты жырлау, жауыздыққа қарсы тұруды ту еткен. Аққу - киелі құс. Аққу құс - сұлулықтың, тазалықтың куәсі. Аққу құс - шын ғашықтықтың, адал махаббаттың белгісі. Поэмада аққудың махаббаты арқылы адал махаббат мен пәк сезім жырланады. Табиғаттың сұлулығымен қауышқан қос ғашықтың көңілді, алаңсыз, бақытты күндері ұзаққа бармайды. Оны «Сұр мерген» аңшы келіп атып алады. Поэмада жауыздықтың символы ретінде аңшының қатігездігі суреттелсе, сол жауыздыққа шендестіріле аққудың махаббатқа адалдығы суреттеледі.
Поэмадағы басты идея: Табиғатты қорғау керек; cұлулықты бағалай білу керек; өмірде қатыгездіктің болуы; аққу құс мәңгілік махаббат иесі; екі аққудың аянышты тағдыры.
Поэмадағы оқиға автордың өмірден шаршап, таза табиғат, мөлдір көл жағасына келіп демалып, көркем көрініске тамсана қарап, демалып жатуынан басталады. Сосын қос аққудың кездесуі мен олардың бақытты өмірі жайлы жырланады. Ғашық жұптың махаббат биі де ақын қаламынан тыс қалмайды. Осындай бақытты сәтте сұрмерген жұп аққудың бірін атады. Жұбынан айырылған аққу шарқ ұрып мергенге "мені де ат" дегендей сыңай білдіреді. Сосын мергеннің алдына, жерге өзін ұрып мерт болған аққу осы әрекеті арқылы оқырманға адал махаббаттың күшін, сезімнің күшін білдіргісі келеді. Жалпы, бұл туынды - Сәкен ақынның ақындық қарымын танытқан поэма, қазақ өлеңіндегі көркемдік деңгейі жоғары, кісіге рухани ләззат бағыштай алатын шоқтықты шығарма.
Шығарма немесе "волейбол" спорттың" "менің сүйікті көрінісім
Мен қозғалғыш ойындарды сүйемін, соның ішінде доппен. Ал спорттың ең сүйікті көрінісі - сол волейбол. Біз жиі дене шынықтырудың сабақтарында мектепте оған деген ойнаймыз. Тағы біз достармен торды аулада кереміз, екі команданы жиямыз және допты тастаймыз. Сол кәсіп маған едәуір неғұрлым, дүңгіршекте отыру еш және мылжыңда- аяқтармен қапырықтан ұнайды. Жағажайда немесе табиғатта біз де волейболға деген поиграть сүйеміз. Ақиқат, тормен сол емес олай ыңғайлы.
Маған сол ойын ұнайды, себебі бас оның біраз жай жөн-жосықтар. Приземлить қажетке доп баста жарты команданың-қарсылас. Бұл ретте тебу болмайды доп аяқпен, болады ғана отбивать ол қолдармен. Недаром "волейбол" деген сөз "ұш- допты" означает. Ұтыс ша көзәйнектерге саналады, олай не өзгерту мүмкіндік есепшот өзінің пайдасына ылғи болады.
