Күз... Сарғайған жапырақтардың тал басында желге шыдас бермей жерге түскен сәті, көз алдыңда бүкіл әлем қоңырқай түске боялып, бейне бір салып қойған сурет секілді күйге енсе, аспанның шелегі тесіліп қалғандай әр күн сайын тамшылар тамып, жаңбыр жауса, көңілің құлазып тұңғиыққа еніп кетсең, біреуді сағынсаң, ол сені де сағынса, шіркін, міне, бұл күз ғой.
Күздің кереметі сағынышқа толы жүректі жұлып алып, әуеде әуелете ән салдырып, көңіліңді күңірентсе де ішкі жан дүниеңе шынайы бір сезім сыйлайтынында. Күзді сүю сағынышты аңсау деген сөз. Қаншама ақынның жырына, қаншама жазушының қаламына біткен осынау мезгілдің меңіреу тартып тұрса да, өзіне тарта беретіні өзінше бір құдірет.
Күз
Күз әр жыл сайын айналып келетін жыл мезгілі. Күзде ауа райы құбылмалы болады. Күзде айнала сары кілемге боялады. Құстар жылы жаққа ұшуды бастайды. Күзде ағаштардың жапырақтары жерге түсіп, жапырақтарын жерге жаяды.
Осыған орай күз мезгіліне қатысьы өз туындымнан өлең шумақ
Күз әдемі мезгілі
Айнала сары алтындай
Жел соғады гуілдеп
Ұшып кеткен құстардай
