Гульфайруз Исмаилова (1929)
1944- Алматылық көркем дік училищесінде оқыған
Осы қазақта аты шыққан суретші қыздар аз неге екенін. Әнші бар, биші бар, күйші бар, әртіс бар. Ал суретші қыздар өте аз. Мысалы мен қазақтың суретші қыздарын аташы десе, осы Гүлфайруз Исмиловадан басқа ешкімді де айта алмаймын. Әбілхан Қастеев кезінде Гүлфайрузға қазақта әнші қыздар бар ал сен суретші бол дегенде бір нәрсені біліп айтқан екен ғой. Бір таланттың шығатынын сезген ғой. Осы Гүлфайруз апамыздың жолын қуып, әлемге Қазақстанның атын шығарып жүрген қыздар неге жоққазір? Қашан туар екен, Ғасырда бір туар деп осыны айтатын шығар.
Басты еңбектері:«Ақбопе» (ТЮЗ, 1957), , опера «Ер-Тарғын» (1967), балет «Қозы-Көрпеш - Баян-Сұлу» (1971-1972), опера «Жұмбак Қыз» (1972), опера «Чио-Чио-Сан» (1972-1973), опера «Алпамыс» (1973, 1979), опера «Аида» (1978) және т.б.
Менің сүйікті жазушым ол дана Абай. Қазақта жақсы сөз бар:"Қазақ десе Абай есіме түседі? Абай десе Мұхтар есіме түседі". Абай қазақ халқының тұрмыс-тіршілігін, табиғатын, азабын, салт-дәстүрлерін және т.б, бейнелеген ақын. Оның 45 қара сөзі бар. Әр қара сөзі нақыл сөз, тәрбиелік мәні зор болып табылады. Абайды бас ақын дейді. Абайдың кем дегенде бір өленің білмеген адамды жетесіз деп санауға болады.Ол көптеген тілді біліп, Шығыс ғалымдарынан аударған. Сондықтан мен Абай атамды мәңгілік сүйіп, құрметтеп өтем.
