Абайдың 7 қара сөзінің мағынасы

Жас бала анадан туғанда екі түрлі мінезбен туады: біреуі – ішсем, жесем, ұйықтасам деп тұрады. Бұлар – тәннің құмары, бұлар болмаса, тән жанға қонақ үй бола алмайды. Һәм өзі өспейді, қуат таппайды. Біреуі – білсем екен демеклік. Не көрсе соған талпынып, жалтыр-жұлтыр еткен болса, оған қызығып, аузына салып, дәмін татып қарап, тамағына, бетіне басып қарап, сырнай-керней болса, дауысына ұмтылып, онан ержетіңкірегенде ит үрсе де, мал шуласа да, біреу күлсе де, біреу жыласа да тұра жүгіріп, "ол немене?", "бұл немене?" деп, "ол неге үйтеді?" деп, "бұл неге бүйтеді?" деп, көзі көрген, құлағы естігеннің бәрін сұрап, тыныштық көрмейді. Мұның бәрі – жан құмары, білсем екен, көрсем екен, үйренсем екен деген

Мағынасы:А.Құнанбаев айтады бір анадан екі бала туылады.Ол екі бала екі түрлі болады.Біріншісі байлық құмар,жалқау болады.Ал екіншісі алға ұмтылып,еңбекқор дейді.

А іздене, талпына білу қажет. Адамқұрлы болу-ең жақсы қасиет және а осы қасиетке ие болу керек. Жалқаулық, білімсіздік-хайуанның ісі. Біз өмірге адам болып келеміз және ғұмырымызды а ұқсатып өткізген жөн. Қанша уақыт өтсе де, есейсек те, әр нәрсеге қызығушылық таныта білу қажет, біліміміз бен ақылымызды шектемеуміз қажет. Бойымыздағы жақсы қасиеттерді сақтай отырып, біз өзімізді бақытты, білімді, ақылды, өнерлі қыла аламыз.