мені антонио кехана шақыртады. мен рыцарьпын және соғысушының сословиесінің қараймын.бас менің маған менің әкемнің, айбынды рыцарьтан ауыр соқ- құлып болатын, фредериха кехана. ол ада-гүде жақында кетті. жеті жастан мені қызмет ет- атақты байға сырғытты, пажбен. мен оқы- мін-, иелен- қару, аула-, ән айт- және биле-. басқа осы менің иманды христианинмен болу оқытты, қоры- шіркеуді және інжілді, қорға- әлсіз, сүй- ел, бол- ара ұрыста ер, көн- және бол- дұрыс сеньорға, айт- шын және ұста- өзінің сөз, блюсти табиғат адалдық, бол- жомарт, қарсы жамандық күрес- және қорға- жиһаз. айтпақшы, абзалдық және әдеп ша қатынас к әйелге де негізгі рыцарлық жақсылықтың тізбесіне деген кіреді. соңыра, мен оруженосцем қызметке деген тұрдым. ал кеше мені в рыцарьтар тәуелдеді. бүгін бас менің өте маңызды день-мой бірінші турнир- "джостра". қарамастан және мен бузумно қ. дейін шыға берістің ұрыстың даласында небәрі ғана сағат қалды және маған қажет бол- ойлармен жинал-. мен ша бардым
Объяснение:
Аяз би туралы айтылатын ертегі-аңыздардың бәрінде дерлік Жаман қойшының Мадан хан сынынан өтуі, үйленуі, ханның күншіл, ақылсыз қырық уәзірін өлімнен құтқаруы, оның даналығын, достыққа адал, сертке беріктігін, әділдігін мойындаған хан өз тағын беруі сөз болады. Жаман хан болғаннан кейін де жыртық тоны мен жаман тымағын хан сарайы босағасына ілдіріп қояды. «Кей-кейде хандық тақтың буымен көңілім тасып, асып бара жатқандай болсам, соған көзім түседі де, тез тәубама келемін» дейді екен. Сөйтіп ол жыртық тоны мен жаман тымағын көрген сайын тәубасынан жаңылмай, өзіне-өзі: «Аяз би әліңді біл, құмырсқа жолыңды біл» деп отыратын болған.
Өмірдегі реалды нәрсенің өзін әдейі өзгертіп көрсету – ертегі жанрының өзіндік қасиеті болғандықтан, ертегіші де оның мазмұнын барынша әсірелеп көрсетуге, сырлы да ғажайып етіп көрсетуге күш салады. Мәселен, «Аяз би» ертегісіндегі ханның әлсіз, жоқ-жітік, жаман қойшының ақыл-парасатын мойындап, оған хандық тағын сыйлап беруі өмірде әсте болуы мүмкін емес жағдай. Бірақ ертегіші осылай баяндайды, тыңдаушы оған иланады. Өйткені ертегіні айтушы да, тыңдаушы да өмірде бір рет болса да солай болғанын қалайды, соны армандайды. Қысқасы, Аяз биді өмірде болған тарихи тұлға дегеннен гөрі, халықтың «ел басқаратын адам осылай болу керек» деген арманынан туған Арман ханы, ел билеушіге тым ертеде ескерткен халық даналығы мен асқақ мұратының көрінісі деген орынды.
