30.1. Суреттегі балаға ат қой. Ол туралы мәтін құрастыр. Керекті сөздер: дір-дір етеді, өрмеледі, ағаштың ұшар басында, түсірді.surjective открою Кирик ​

 Кітапхана - сол мынадай әлем, қайда тым-тырыс патшалық құрады және сен толық тынымда соқ- в оқу залымды және оқып таста- сен көрінген құнтты кітаптарды білесің. Онда көп өте түрлі-түрлі кітаптардың көрінген тақырыпқа. Біз бірнәрсені немесе жазып қой- рефератты оқып тастау захотели, сол анда айналамыз. Кітапхана - сол кітаптың әлемінің, қайда сен көрінген кітап және керек ақпаратты табу білесің. Қашан біз кіреміз, кітапханаға бізге есік кітаптың осы тамаша еліне ашылады. Кітапханада стелажи кітаптармен тұрады. Олардың анда сотни, ал мыңдаған. Кітапханада біз кітап на үйді алу білеміз және аздан кейін кері ал- кейін. Бірақ к сажеления аз адам кітаптарды арада жақсы күйде қайтарады. Сол себептен біз кітапты оның кітапханасында күтуге керекке алсақ және бережно оған деген қарайды. Ғой ғана біз табу білетін бізге керек ана кітапты кітапханада. Мектептің кітапханасы жас әлем, қайда сиқыр біліммен шектеседі, қайда оңашалау болады және барлық жақсылап түсін-; қарамастан және "мегамимен" осы толқындатушы және биік өнердің кладези кітапханашы болып табылады

1. Ертеде Тобыл өзенінің сол жақ бетінде, Орта жүздің бір руы мекендеген екен. Жол жүрген жүргінші сол мекенде дем алып, саудагерлер садуасын жасап, іздегендерін осы жерден табатын болған. Бұл ауыл тұрғындары өте қарапайым, ешқандай атақ-даңқсыз өмір сүргендіктен, бұл жерге басқа ұлт өкілдері мен өзге дін өкілдері де келеп қоныс тапқан. Бірте-бірте ауыл халқының саны өсіп, ауыл көркей түскен. Әсіресе бұл аулдың көркі - егіз қыздар болыпты. Өте мейірімді, сүйкімді, нәзік қыздарды бүкіл ауыл халқы қатты жақсы көрген. Олардың сыңғырлаған күлкісі, үстеріне анасы тіккен әсем көйлектері, шебер әкес қолдан жасаған күміс әшекейлері  елді өзіне қаратып қоймайды екен. Осы ауылға келген барлық жолауышлар мен саудагерлердің алдынан осы қыздар жолыққса, сәттілікке ұрнатын. Аңыз бойынша бұл қыздардың есімі Қост және Анай екен. Бірақ бір күнде бұл отбасының шаңырағына қара бұлт үйірледі, ауыр індеттен егіз қыздар көз жұмды. Ауыл маңындағы бір төбеде қос қыздың моласы пайда болды. Мола басында қыздардың есімдері Қост және Анай тас бетіне қашалып жазылды. Күллі жұрт қайғы құшты. Бірақ қыздардың мейірімділігі жүректерінен мәңгілікке орын алғандықтан сол ауылдың халқы жолаушылар мен саудагерлерге бағыт беретін аймақ болсын деп, егіз қыздардың есімімен елді-мекенге ат қоюға шешім қабылдады. Содан бері бұл аймақ Қостанай атанып кетті.