Ертеректе Э. С. Вульсон деген саяхатшы қазақ балалары жөнінде
былай деп жазады: «Қазақ балалары кең-байтақ дала төсінде емін-
еркін өседі. Атқа мінуге жастайынан үйренеді. Емшектегі бала көш
кезінде түйе үстінде тербелсе, аяғымен нық тұруға жараған соң-ақ
атқа мінеді. Қазақтарда жас бала құламайтындай етіп жасалған
арнайы ер-тоқым (ашамай) болады. Олар қалған өмірінің көбін ат
үстінде өткізеді».
(«Қазақтың салт-дәстүрлері» кітабынан)
