1-тапсырма. Берілген Абай өлеңдерінен үстеулерді тауып, мағы- насына және құрамына қарай талдаңдар.
1. Жоғары-төмен үйрек, қаз
4. Мен боламын демеңдер,
Ұшып тұрса сымпылдап. Аяқты алшаң басқанға.
...Шапандарын белсенген,
Екі көзің aлaрып,
Асау мініп теңселген
Құр қарайсың аспанға.
Жылқышылар кеп тұрса,
«Мен боламын демеңдер»
Таңертеңнен салпылдап.
өлеңінен
«Жаз» өлеңінен
2. Жасымда албырт өстім, ойдан жырақ,
Айлаға, ашуға да жақтым шырақ.
Ерте ояндым, ойландым, жете алмадым,
Етекбасты көп көрдім елден бірақ.
«Өлсем орным қара жер...» өлеңінен
3. Ақырын жүріп, анық бас,
Еңбегің кетпес далаға.
Ұстаздық қылған жалықпас
Үйретуден балаға.
«Әсемпаз болма әрнеге» өлеңінен
мен ка сабакта отрм​

Қазақ халқының ұлттық болмыс-бітімінің бір өзгешелігі –дастархан жайып, кімді болса да адал көңілмен қарсы алатын кең пейілдігінде, меймандостығында. Қазақ үйіне келген адамға дастархан жайып, қонақжайлылық ниет білдірмеген адамды «қазанын қара суға малып отырғандай» деп кемсітетін болған. Сондықтан да қазақ халқы танысын, танымасын үйіне бас сұққан адамға «Қырықтың бірі – Қыдыр» деп қарап, дастархан жайып, барын оның алдына қойған. Қазақ – намысшыл халық. Қонақтан тамақ үшін ақы алу деген оның әдетінде мүлдем жоқ. Бұл көргенсіздік саналып, ырымға жаман деп есептелген. Расында да қазақ «дастарханы қурап тұр» дегізбеу үшін 

Бұрынғы заманнан бері Қазақ халқының бір белгісі қонақжайлылық болған. Қымбатты қонақты үстел басына отырғызып, оған үйдегі бар ең дәмді тамақтарын алдына қоятын. Ұлттық мәдениетке байланысты әр тағам өзіндік бағасымен және орнымен беріледі.Қазақ халқы қонақасымен адамдарды татуластыруға болатынын білген. Үлкен кісілерге қазақтар муше берген. Ықылас салып олар ыдысқа да қараған, ол таза және әдемі болуы тиіс. Өзінің ғасырлар бойы өмір сүрген тариххында етті және сүт тағамдарын жақсылап сақтауды үйренген, ол ауылдарда әлі қолданылады. Назар аударылып дастарқанда отыру ережесіне де қараған. Қазақ әдет ғұрыптары бойынша тамақ ішкенде ұрысуға, жаман сөз айтуға, өсек айтуға, жалаң отыруға болмайтын.