Менің ойымша автор осы шумақ арқылы тірі болсам ешқашан надан болмаимын деп өзіне серт берген.Себебі надан болсаң ел халық досың сені жек көріп өмірден ризашылықпен өлмейсің. Ал досыңа көмек беріп халықты ойлап жүрсең ризашылығымен өлесің.Өмірге адам болып адам болып кету керек деген жақсы ұлы сөз бар ол бекерден бекер айтылмаған.
