Менің ойымша бұл жердегі 2 ақынның да басты мақсаты-надандықты жеңу. Надандық бар жерде, білім де, еңбек те, жұмыс та жоқ. Надан болғанның пайдасы жоқ, ал зияны өте көп, тіпті шексіз десек те болады. Надан адам білімнен, өнерден, әлемнің бар жақсысынан құр қалады. Бұл жерде жазылғандай "...Дүниеден ешнәрсені оларсыз біліп болмайды" деген жолдарға мысал ретінде: надан адам тіпті оқу, жазуды да білмейді. Оқып-жазып білмеген адам қалайша жазу түсінеді? Ал, қазіргі заманда мұнсыз өте қиын
Объяснение:
бұл жәй ғана өз ойым, дұрыс емес болса ренжіме...) өзім осылай жазып жібергем)))
