достық[1] – ң бір-біріне адал, қалтқысыз сеніп, бір мүдделі, ортақ көзқараста болатын қасиеті. достық өзара жауапкершілік пен қамқорлықтың, рухани жақындықтың белгісі. нағыз достық кісіге шабыт беріп, өмірде кездесетін түрлі сәтсіздіктерге мойымауға, басқа түскен қайғы мен қиыншылықты бірге көтеруге жәрдемдеседі. дос-жарандардың мінездері әр түрлі болып келуі мүмкін. мысалы, біреуінде ққ не шабандық, екіншісінде тұйықтық не жігерсіздік байқалса да, бұлар достыққа кедергі бола алмайды, қайта нағыз достық осындай кемшіліктерден арылуға көмектеседі. сатқындық, екі жүзділік, өтірікшілік, өзімшілдік достықпен сыйыспайды. қазақтың дәстүрлі әдеп жүйесінде достыққа үлкен көңіл бөлінеді. халық арасында достық туралы мақал-мәтелдер жеткілікті: “дос жылатып, дұшпан күлдіріп айтады”, “досы жақсының, өзі де жақсы”, “дүниеде ң жалғыз қалғаны — өлгені, қайғының бәрі соның басында”. достыққа қарама-қарсы ұғым — қастық пен күншілдік. мұндай сезімге ерік алдырғандар басқаның қуаныш-қызығын, ырыс-бағын көтере алмайды, дос дегеннің не екендігін білмейді. дұрыс дос таңдай білу — өмірлік мақсаттардың бірі; саясаттанудағы достық ұғымы мемлекеттер арасындағы саяси, қ, мәдени мүдде тұрғысынан ынтымақтастық орнату шараларын бейнелеу үшін қолданылып жүр.[2]
нағыз достық кісіге шабыт беріп, өмірде кездесетін түрлі сәтсіздіктерге мойымауға, басқа түскен қайғы мен қиын-шылықты бірге көтеруге жәрдемдеседі.
Объяснение:
Одним из неотъемлемых атрибутов государственности, наряду с государственными символами, является государственный язык.
Самая большая ценность народа – его язык, на котором он пишет, говорит, думает.
Язык - это клад, хранящий национальное достояние. У каждой птички, у каждой рыбки, у каждого народа есть свой родной язык, который мы впитываем в себя с молоком матери и несем всю свою жизнь с собой, наслаждаясь общением с окружающими, сообщая радостную новость родным или просто говоря ласковые и добрые слова друг другу. Все это наш язык.
Я рождена на казахской земле и во мне течёт кровь моих предков, которая мне слышать соловьиную трель в родной речи и пробуждает во мне прекрасные чувства любви к своему языку.
Мой родной язык – это казахский язык.
Казахский язык - один из самых красивых языков мира. Он неисчислимо богат, восхитительно певуч, предельно выразителен, многообразно связан с жизнью каждого казахстанца и всего общества. Нельзя выразить словами его мощь и силу, остроту и чёткость, нежность и лиризм, яркость и созвучность. Этот язык настолько могуч, что им поднимал дух народа и приближал победу Жамбыл Жабаев стихотворением «Ленинградцы, дети мои!»
Я сделаю всё для того, чтобы не оборвалась золотая нить, которая ведёт из в наши дни. Ведь родной язык – это как зерно, упавшее в плодородную землю, это хлеб насущный, без которого немыслима сама жизнь.
Мой язык был и остаётся моей твёрдой опорой. Мой язык – это моя немеркнущая звезда, указывающая верный путь к великим благим делам во имя любимого народа.
