Аш кісі ұрысқақ,
Арық қой тырысқақ.
Аман болса бұл басым,
Тағы шығар бұл шашым.
Ақсақтың ақырына бақ.
Басы ауырып, балтыры сыздамағанның
Тәңірімен ісі жоқ.
Қотыр қолда, қола сақина.
Тазалық-саулық негізі,
Саулық-байлық негізі.
Басы аманның малы түгел.
Демі бардың-емі бар.
Екі ауру бір келсе,
Ажалыңның жеткені.
Жалқаулық-жаман ауру.
Жұғын бар жерде-шыбын бар,
Шыбын бар жерде шығын бар.
Жан ауырса-тән азады,
Қайғы басса-жан азады.
Айдалаға атқан оқ,
Ажалдыға тиеді.
Өлім бар жерде-қаза бар.
Арық семіреді,
Ауру жазылады.
Толықтауыш - сөйлемде атау мен іліктен басқа септіктердің бірінде тұрып, бір мүшені заттық мағына жағынан толықтырып тұратын тұрлаусыз мүше.
Толықтауыштың сұрақтары: кімді? нені? кімге? неге? кімде? неде? кімнен? неден? кіммен? немен? кім (не) туралы жөнінде? кім (не) жайында?
Анықтауыш - сөйлемде зат есімнен болған не заттық мағынада қолданылған мүшені сын-сапалық, сан-мөлшерлік, меншіліктік–қатыстың жағынан анықтап тұратын тұрлаусыз мүше.
Анықтауыш қандай? қай? кімнің? ненің? қайдағы? қашанғы? қанша? неше? нешінші? қайткенде? не еткенде? деген сұрақтардың біріне жауап береді. Құрамына қарай дара (қара), күрделі (қара көк) болып екіге бөлінеді.
Пысықтауыш - сөйлемде іс-әрекет, қимылдың жай-күйін, амалын, мөлшерін, мезгіл-мекенін, себеп-мақсатын білдіретін тұрлаусыз мүше.
Пысықтауыш қалай? қайтіп? қашан? қайда? қайдан? неліктен? не себепті? кім үшін? не үшін? не істеуге? не мақсатпен? не арқылы? кім арқылы? неше рет? деген сұрақтарға жауап береді.
