Әңгімеге сюжеттік композициялық талдау жаса ​

Қазақстан - Отаным

Туыстарым, туған үйім мен үшін,

«Отан» деген - жылы ұям , кенішім.

Қарт әжемді , тіпті кейде бейтаныс,

Сыйғызамын осы сөзге , ел ішін.

Туған жер деп соғатытынын жүректің,

Сезген кезде шынайы бір дір еттім.

Ой- санамда қайнап жатқан сезімді,

Арнау етіп, Отаныма жыр еттім.

Жер жаннаты – Жетісуым керемет,

Көктемменен жамылады жер желек.

Қозы – лақпен түкті кілем үстінде,

Балалықпен мен де жүрем еркелеп.

Тамсанамын туған жердің көркіне,

Сені бізге ырыс-құт қып берді ме?!

Қазақстан - ұрпақтарға арман боп

Жеткен елсің , Тәуелсіздік сертіне!

Жеңілі мен ауыры, шуағы мен дауылы қатар жүру – өмір заңы. Қазіргі уақытта қамқорлық пен қолдауға мұқтаж болған, көңілдерін шер, қабақтарын мұң басқан, қайырымды адамдардан мейірімділік, алақан­дарынан жылулық сезімін күтетін жандарды күнделікті өмірде жиі кездестіреміз, телехабарлардан көреміз.
Жақсылық жасау – имандылықтың, тәр­биеліліктің, парасаттылықтың айқын көрі­нісі. «Не берсең де балаға бер, бала үшін жаса» деген халқымыздың игі дәстүрі қазіргі кезде қайырымдылық қоғамдарының іс-тәжірибелерімен жалғастырылып келеді. «Жылуы жоқ үйден без, қайырымы жоқ биден без», – дегендей, кісілікті ту етіп, адамгершілікті биік ұстау, көкірегі қаяулы, жаны жаралы жанның жасын сүртіп, жылы лебізін аямау, қолдан келген жәрдемін ұсынып, достық пейілдерін таныту – екінің бірінің қолынан келе бермейтін іс.
«Қайырымдылық жасасаң, қайырымын өзің көресің» – деген екен халқымыз. Мұхаммед пайғамбарымыз да бір хадисінде: «Кім Алла үшін бір жетімнің басынан сипаса, қолы тиіп өткен әрбір тал шашы үшін сауап алады»,– деген. Бұл өмірде жасалған ешбір жақсылық та, жамандық та ешқашан жерде қалмақ емес. Әркез жүрегіміз кең, пейіліміз ақ болып, жақсылық жасауға ұмтылып тұрайық.