Қараторғай - өте тамаша әнші құс. Әр жылы көктемде қанатты достарымыз - қара- торғайларды ұя жасап қарсы алу дәстүрге айналған.
Қараторғай Қазақстанның көп жерлерінде кездеседі. Ол жыл құстарының қатарына жатады. Суық түсе бастаған кезде-ак оңтүстік аймаққа ұшып кетеді де, көктемде туған еліне бірінші болып қайтып оралады. Алғашкы келген кезде көпшілік уақыттарын далада, өзен аңғарларында, бау-бақшаларда жүріп, күні бойы өздеріне қорек іздейді.
Сәуірдің басында ұя салатын жерді ыңғайластырады. Бау-бақша ішіндегі ескі ағаштардың қуысын, өздеріне арнайы жасалынған ұяларды меншіктейді. Көп кешікпей акшыл көк 5-6 жұмыртқа туып, басып шығарады. Балапандары өте қомағай келеді. Ата-енесі оларға таңертеңнен қараңғы түскенге дейін дамылсыз тамақ тасиды. Бір аналық торғай күніне 200 реттен артық қорек іздеуге ұшып шығады. Ол балапандарын қоңыз немесе оның дернәсілдері, жалаңаш шырыш, т.б. жәндіктермен қоректендіреді. Сонда караторғайдың бір ғана жанұясы күніне 2 мыңнан артық әр түрлі зиянкестерді кұртады екен.
Егер мен Сапабек болсам сондай тас жүрек болмас едім.Ата-анамды тастап, өзім жұмыс қуалап,сонау жыраққа кетпес едім.Керісінше әке-шешемді бағып, ауыл жұмысына көмектесіп, жұрт алдында күлкі болып отырмайтын едім. Елге ұнау үшін мақтанып, кеудемді қағып, жаңалығыммен жар салмас едім. Баламды әр жазғы демалыс сайын ауылға ата-апасының қолына әкеліп, әр іске шымыр, батыл қылып тәрбиелеймін! Сапабекті Ерғабыл ата мен Бағила апамыз тым ерке,өз бетімен өмір сүруге бағыттап жіберген секілді. Менің ойымша егер мен Сапабектің орнында болсам өмірімді түбегейлі өзгертіп, барынша мейірімді болып, ата-анамның жағдайын жасайтын едім
