Сөйлемдерге синтаксистік талдау жаса. Үлгі: Күмбездің есігі шығысқа қаратылған.
Қайткен? – қаратылған - баяндауыш
Не қаратылған?- есігі- бастауыш
Ненің есігі?-күмбездің- анықтауыш
Қайда қаратылған?- шығысқа- пысықтауыш

1.Жырдың образдары нақты өмірден алынған.
2. Қазақ халқы қыздың тәрбиесіне ерекше мән берген.
Если кто-то напишет фигню кину жалобу​

Үсті тас, асты тас,
Ортасында піскен ас.
/Таба, нан/.Үсті темір, асты темір,
Ортасын ал да кемір. 
/ Таба, нан/.Былқ-былқ ,былқ семіз,
Қабырғасы жоқ семіз.
/Қамыр/.Бар еді бір жұмбағым егін емес,
Кісінің егейін десе ебі келмес.
Барлық ел,елаттарға тегіс бірдей,
Көтерсең ешнәрседен жеңіл емес.
/Тұз/.Өзі аппақ қардай,
Шайға салсаң балдай.
/Қант/.Бір қазанның ішінде екі түрлі ас.
/Жұмыртқа/.Кішкене ақ шыныда екі түрлі су.
/Жұмыртқа/.Бір құдықтың екі алуан суы бар-ды,
Қайнатса оның суы мұз болады.
/Жұмыртқа/.Әуеден айнала ұшқан бөдене екен, 
Бөденені біреу атып жеген екен,
Еті арам, сорпасы адал немене екен?
/Шай/.Қаршығам өзі қансыз қолда қонар,
Қиын жерден қуанып ауыз толар,
Мен өзім қаршығамнан дән алыппын,
Шешуі бұл жұмбақтың қандай болар?
/Кесе, шай/.Бір жерде бар дейікші сары бұлақ, 
Мақсаты адамзатқа нәсіп болмақ.
Тып-тыныш өз жайымен тұрмаған соң,
Байлаған екі жақтан тесіп құлақ ,
Ойнақтар ор текесі ортасында,
Денесі басқалардан ұзынырақ.
/Қымыз, саба, піспек/.Сылдыр сұйық, анады,
Ақ болса да қар емес,
Шешуін кім табады?
/Сүт/.Жалғанда бір құдық бар суы тәтті,
Қауғасын бес бәйтерек мықтап тартты.
/Емшек сүті , бес саусақ/.Қырымда бір құдық бар суы батпан,
Сол суы шілде күні мұз боп қатқан.
Сіресіп ба
уырдай боп қатқан мұздың,
Бетіне бетегесі шығып жатқан.
/Айран/.Әрі сусын, әрі дәрі ,
Емге ішеді жас пен кәрі.
Малдың сүті ,елдің құты,
Деп бағалар жұрттың бәрі .
/Қымыз/.Шиге жайып кептірген,
Өзі қышқыл, түсі ақ ,
Сорсаң дәмді, түсі ақ ,
Жаңғақтай-ақ домалақ.
/Құрт/.Мың қойым суға жүзеді,
Қойшысы бірге жүзеді.
/Көже мен шөміш/.Кішкентай құдығымның суы тәтті.
/Жіліктің майы/.Асты тақтай, үсті тақтай,
Арасында асыл мақтай.
/Жіліктің майы/.Дастарханға түспейді,
Қазанда піспейді ,
Дәмі аузынан кетпейді .
/Ана сүті/.Ашылмайды қабағы,
Әркімнің де тамағы.
Ашуланса болады,
Ұлпадай жұмсақ жабағы.
/Тоң май/.Алтын алдым жапырақ ,
Жатқан жері топырақ, 
Алтынменен аптаған,
Күміспенен қаптаған.
/Өсімдік майы/.Аппақ қардай,
Дәмі балдай .
/Балмұздақ/.

Қол ауызға берді , 
Ауыз жауызға берді ,
Жауыз ирек жол арқылы
Барлығын қазынаға берді.
/Ішкен тамақ/.

Дегенде емен екен, емен екен, 
Мен көрсем емен жолы төмен екен.
Білімді ақын болсаң мен айтайын,
"Құраннан” бір жас үлкен немене екен?
/Нан/.
Напишите лучше загадки!

жайлау – жазғы қоныс. жайлауды суы мол, шөбі шүйгін, маса-сона, шыбын-шіркейі аз жерлерден таңдайды. қазақ елінің дәстүрлі жайлауы сарыарқа атырабы мен орманды, желді өлкелерде, қазақстанның солтүстік-батысында (мұғалжарда), солтүстік-шығысында (алтай, сауыр және тарбағатай өңірінде), оңтүстік-шығысында (жетісу алатауы, іле алатауы және тянь-шань тауының солтүстік атырабында), оңтүстігінде (қаратау өңірінде) болды. қазақстанның әр өңіріндегі жайлауды рулы ел, қала берді жеке ата ұрпақтары пайдаланған. халық қыстаудан көктеуге, көктеуден жайлауға, жайлаудан күзеуге көшіп отырды. жайлау мен қыстау малға тиімді, тіршілікке қолайлы, көшіп-қонуға ыңғайлы жерлерден таңдап алынды. мысалы, жетісу өлкесінде қыстау қаш көлінің оңтүстігіндегі құмды, қамысты аймақта орналасса, жайлаулардың көбі оның солтүстігіндегі таулы атырабында жатты. қазақстан жеріндегі жайлау мен қыстау арасының қашықтығы да әр түрлі болды. мысалы, көшпелі өмір сүрген адай – табын, шөмекей – шекті, бағаналы – руларының маңғыстау түбегінен мұғалжар тауларына, қызылқұмнан торғай даласына, шу өзенінің төмен алабынан ұлытау төңірегіне дейінгі көш жолдарының арақашықтығы 1000 км-ге дейін жететін. ал қазақстанның солтүстік бөлігіндегі жартылай көшпелі қауымның көш жолдары 10 – 20 км-ден 40 – 80 км-ге дейін болды. бұл төңіректегі жайлаулар құдықтар мен көлдердің айналасына орналасты. жетісудағы жайлаулар мен қыстаулардың арасы солтүстіктен оңтүстікке қарай 100 – 200 км-ге жететін. қазақстан жеріндегі жайлаулардың ға да, малға да ең қолайлысы – тау алаптары. солтүстіктегі жазық даладағы жайлауларда мал, негізінен, құдық суынан суарылатындықтан қол еңбегін көп қажет етеді. қазір де малшылар жазғы жайылымды жайлау ретінде пайдаланады, жайлауға көшеді. қой, түйе, сиыр жайлауға шығарылады