Туған жер...Осы екі ғана сөзде қаншама мағына, қаншама ой жатыр десеңізші?! Туған жердің қадірін әр адам әрқалай түсінетін шығар.Бірақ мен үшін Туған жер қадірі дүниедегі ең ұлы деген нәрсемен пара-пар. Себебі, ол – менің әлпештеген анам, аялап өсірген әкем, туған-туысым, аға-әпкелерім, мені білім жолына жетелеген ұстаздарым, сол білімге ұмтылу жолындағы тай-құлындай тебіскен жора-жолдастарым дүниеге келген жер. Менің Туған жерім, Отаным – кішкентай болса да, мен үшін аса қымбат әрі киелі Қазақстан жері. Осы елде, осы жерде мен дүниеге келдім.
Біздің Қазақстан – көп ұлтты мемлекет. Бейбітшілік пен достастықта, татулықта бірге жұмыла отырып, қызметтің әр түрлі саласында қазақтар мен орыстар, татарлар мен немістер, украиндер мен кәрістер...еңбектенуде.
Бірлік, ұлтаралық келісім және саяси тұрақтылық – қазақстандықтардың қалауы. Мен біздің елде татарлар да, орыстар да, қазақтар да бар.олардын тағдырын, өмір тарихын тыңдағанда менің елім одан сайын маған жақындай түседі, оны жақсырақ түсіне бастаймын. Біздің отбасы тарихымыз мыңдаған басқа отбасылардың тарихына ұқсас. Өмірдің қиын кездерінде, ауыр жұмыстарда, өтіп жатқан күндер мен мерекелерде әр түрлі ұлт өкілдерінің пікірі қалыптасты. А ң татулығына ұмтылу әр халықтың қанында бар, әсіресе ол қазақстандықтарда ерекше дамыған. Бұл Қазақ жерінің жомарттығынан, осы өлкелерге тағдыр алып келген барлығына құшағын кең жайып, пейілін кеңге салатын Қазақ халқының мінезінен жаралған.Осында тұрушылардың барлығы Қазақ халқының тілін, тарихы мен салт-дәстүрін білуі келек. Қазақстанда тұратын барлық халықтың татулығы мен бірлігінің мәні осында. Ол байырғыкөркем Қазақстан жерінде бейбітшілікті сақтауға көмектеседі. Ал татулық – болашақта гүлденудің маңызды талабы.
Лове́ц снов (оджибве asabikeshiinh, неодушевлённая форма слова «паук», или более современный вариант bawaajige nagwaagan «силки для снов»[1]) — индейский амулет, защищающий спящего от злых духов и болезней. По преданиям[2], плохие сны запутываются в паутине, а хорошие проскальзывают сквозь отверстие в середине. Первое описание плетёного амулета индейцев Оджибве содержится в книге Иоганна Георга Коля “Китчи-Гами, жизнь среди оджибве Верхнего Озера”. В своей книге "Ловцы снов: легенды, наследие и артефакты" американский антрополог Кэт Оберхольцер указывает, что у различных племён оберег имел различную форму. У оджибве и кри южного побережья Залива Джеймса они имели круглую форму и рисунок паучьей сети, в то время как у кри северных территорий амулеты напоминали больше рыбацкую сеть. Тем не менее, и в том, и в другом случае задачей этих плетёных оберегов было “поймать” простуду, болезнь или злых духов.[3]
На протяжении долгого времени многие племена претендовали на авторство ловцов снов. Наиболее известными среди них были навахо, лакота сиу, гуроны, кри, мохоки, чироки, ирокезы и оджибве. В начале двухтысячных годов было достигнуто согласие в том, что изначальное авторство ловцов снов принадлежит племени оджибве.[4]
Ловец снов не только ловит неприятные, пугающие сны и злых духов, приходящих с ними, но и всё, что приносит несчастья, к примеру, простуду или неудачу.
Амулет представляет собой паутину из суровых ниток или оленьих жил, натянутых на круг из ивовой ветви. Часто в ловец вплетают несколько перьев, украшают бисером, раковинами или бусинами. Амулет вешается над изголовьем спящего. Такой амулет можно сделать своими руками или купить в сувенирной лавке.
Круглая форма обруча ловца снов напоминает священный круг (магическое колесо) — один из самых важных символов индейцев.
Перо, являющееся манифестацией сверхъестественной энергии Вселенной, символизирует путь, по которому должен следовать человек в пространстве сновидения. Считается, что каждый раз, когда снится хороший сон, ворсинки пера шевелятся по мере того, как сон пробирается по ним к спящему.[5]
Объяснение:
