"Мен күткен қоңырау" бөлімінен көркемдеуіш құралдарды табу Менің атым қожа

По одноименной повести Бердыбека Сокпакбаева, известного казахского писателя. Об озорном и любознательном парнишке по имени Кожа, который все время попадает в разные смешные истории, иногда относительно невинные, а иногда и совсем скверные. Но даже в самых предосудительных его деяниях мы видим фантазию, ум доброту, основу его развивающегося характера - прямого, открытого и решительного.

Алайда, ештеңеге қарамастан, Қожа - шынайы және мейірімді бала.  

Бойынша аттас повесі Бердібек Соқпақбаев, жазушы. Туралы озорном және любознательном парнишке бойынша Тері, ол барлық уақытта түседі, әр түрлі күлкілі, тарих, кейде қатысты невинные, ал кейде мүлдем скверные. Бірақ тіпті ең предосудительных оның әрекеттерінде біз қиялын, ақыл-мейірімділік, оның негізін дамушы сипаттағы тікелей, ашық және батыл.                  

Объяснение:

Қыстың желтоқсан жұлдызы. Қар көптен жауып, нағыз қыс болды. Күн әбден қысқарған. Күннің көзі көрінсе де жылынбайды. Өзенді, көлді мұз қаптап, жұрт үстімен жүре бастады. Қалың қардан шөптің басы көрінбейді. Қыс күні аяз күшті болып, үскірік борандар да аз емес. Орман қарайған, ішінде қүстарды көре алмайсың, қоян күндіз жасырынып, түнде ғана жүгіріп жас ағаштарды кеміріп жүр. Иелері жылы қораға шөп салып бағып-қақса да, қысты күні үй хайуандарына да бапсыз. Адамның өзі де суықтан қорғанып үй салып, жылы киім киіп, үйлеріне от жағып, дәйім жұмыстарынан қала алмайды. Қыстыгүні жылқышыларға бек қиын: қандай суық борандарда күні-түні далада жүргені, қасқырдан бір қорқып, бораннан екі қорқып, бейшараларда тіпті рақат жоқ. Жалтаң аяз көбінің беттерін қарыған. Шилі бет байғұстар желге де қарсы қарай алмайды. Сабаққа мезгілімен жүретін баланың да ертеңгі аяз есінен көпке дейін шығатын емес.