Құндылық — бір заттың маңыздылығы, пайдалылығы. Сырттай құндылық зат не құбылыстың қасиеті болып анықталады. Алайда оның маңыздылығы мен пайдалылығы табиғаттан, объекттің ішкі құрылымының әсерінен емес, адам болмысына енген, адам оған құштар не қажеттілік сезетін нақты қасиеттердің субъективті бағалануынан болады. Құндылықтар жүйесі адамның күнделікті қоғамдық не жеке тұрмыстық бағдарында, оның айналасындағы заттар мен құбылыстарға қарым-қатынасының орнауында орын алады. Мысалға, стақан сусын ішу құралы ретінде өз пайдалы қасиетін тұтынушы құндылығы ретінде, материалдық игілік ретінде көрсетеді. Еңбек өнімі және тауар айналымының заты ретінде, стақан экономикалық құндылық, бағалық ретінде болады. Егер стақан өнер заты болса, ол тағы да эстетикалық құндылық, көркемдікке ие болады.
Петр и Феврония – это две легендарные исторические личности в истории Руси, которые теперь признаны православной церковью святыми. Они жили в начале 13 века в русском городе Муроме: князь Петр (первым его именем было Давыд) правил этим городом и всем небольшим Муромским княжеством. Эта пара известна своими добрыми делами и праведным образом жизни: они сотворили много хорошего на земле, пока жили на ней. А еще они известны своей большой любовью и верностью друг другу, что не знали границ и преград.
Жизнь Петра и Февронии описана в «Повести о Петре и Февронии Муромских» - одном из образцов литературы Древней Руси. Это наполовину сказка, наполовину быль, написанная одним монахом. Князь Петр описан как герой, который убил огненного змия, защищая от него свой народ. А простая крестьянка Феврония полюбила его, когда лечила его раны, нанесенные чудищем. Они поженились, родили троих детей как плод своей любви.
Герои народных легенд Петр и Феврония привлекают меня своими характерами. Оба храбры и отважны, ведь простая сельская девушка не побоялась полюбить князя и выйти за него замуж, хоть ей и строили различные козни завистники. Князь же переступил через мнение богатых бояр и ответил любовью на чувства девушки, отблагодарил ее за своей жизни.
А еще меня восхищает их большая любовь друг к другу. Они не чаяли друг в друге души, жили долго и счастливо, умерли в один день, в один и тот же час.
