ЖАЗЫЛЫМ 4-тапсырма. «Ол
сызбаны толтыр.
кім?», «Ол не істеді?» деген сұрақтарға жауап беріп,
Дина
Құрманғазы
6. Атақты тұлғалар
pliz ​

Озеро Алаколь - самое редко еозеро в Казахстане. Озеро Алаколь расположено в юго-восточной части Казахстана, на границе с Китаем. Озеро Алаколь - самое крупное озеро в цепи озер Алаколи. Оно уникально своей красотою и первозданной природой. Озеро Алаколь расположено на высоте 347 метров над уровнем моря. Длина её достигает 104 км, а ширина - 52 км.
Берег озера устлан уникальной черной лечебной галькой. Вода озера Алаколь имеет ту же структуру, что и морская: сульфат-хлорид натрия. Туристы, приезжающие на озеро Алаколь могут остановиться центре отдыха «Arktur», расположенном Алматинской области, на юго-западном побережье озера. В центральной части озера расположен архипелаг из трех островов на котором в 1998 г. был создан Алкольский государственный природный заповедник. Алаколь является важнейшим перекрестком миграционных маршрутов пернатых странников в Центральной Азии, летящих с далеких индийских и африканских зимовок. Именно на Алакольских озерах после утомительных перелетов находят покой и отдых сотни тысяч птиц, среди них занесенные в Красную книгу: розовый и кудрявый пеликан, Лебедь-кликун, савка, орлан-белохост, змееед, журавль-красавка, дрофа и другие. Известны залеты и таких редких птиц, как фламинго, каравайка, малая белая цапля. Алаколь богат рыбой: белый окунь, госый осман, одноцветный губач, озерная и речная маринка, сазан, судак и карась. Вдоль северного и северо-восточного побережий озера и в устьях рек водится ондатра.

Көлік – материалдық өндірістің жолаушылар мен жүк тасымалдауды жүзеге асыратын аса маңызды саласы, экономиканың инфрақұрылымын қалыптастыратын салалардың бірі.
Археологиялық деректемелер неолитзаманынан бастап көліктің шаруашылық салаларына ене бастағанын байқатады. Көне обалардан табылған әбзел қалдықтары малдың көлік ретінде ежелден-ақ пайдаланылғанын көрсетеді. Ежелгі заманнан келе жатқан көлікке негізінен жегін малы мен мініс малы: түйе,жылқы, құлан, қашыр, есек, сиыр, бұғы, ит, т.б. жатады. Әрбір көлік малының тұрмыстық-шаруашылық жұмыстарда қолданылуы оның табиғи ерекшеліктеріне байланысты болды.

Мініс малы көне замандардан бері шөл далалы, орманды, батпақты, таулы-қыратты жерлерде негізгі көлікке айналды.

Жегін малы арба, күйме, шана сияқты көлік құралдарына жегіліп, жолаушы, жүк тасымалдауға, көшіп-қонуға пайдаланылды. Мұндай көлік түрлерінің біразы ежелгі Мысырда, Вавилонда, т.б. жерлерде біздің заманымыздан бұрынғы 3-мыңжылдықта қолданылғанын тарихи-археологиялық деректер дәлелдейді.

Әскери арбалар шығыстағы ежелгі мемлекеттерде соғыс кезінде кеңінен пайдаланылды. Әскери және жүк арбалардың тасқа қашап салынған суреттері Қаратау өңірінен де табылды. Қазақстан жеріндегі жергілікті халықтың ежелгі тұрмысын көрсететінпетроглифтерде немесе басқа да археологиялық бұйымдарда, ескерткіштерде көлікке қатысты деректер көптеп кездеседі. Әсіресе көшпелі қазақтардың тұрмыс-тіршілігінде жылқымен түйенің орны ерекше болған. Түйе шөлге және ұзақ жүріске шыдамды болғандықтан, ежелгі және орта ғасырларда Ұлы Жібек жолы бойындағы сауда керуендерінде, сондай-ақ мал қамымен көктеуге, жайлауға, күздеуге, қыстауға көшіп-қону кезінде негізгі көлік ретінде пайдаланылған. Жылқы да көшпенді халықтың тұрмыс-салтына аса қолайлы көлік болды. Қазақтар “ат – ердің қанаты” деп есептеген. Бағзы бір замандарда “аттың жалында, түйенің қомында” жүрген кездер де болған. Адамзат қоғамының дамуы барысында ғасырлар қойнауынан келе жатқан дәстүрлі көлік түрі мен құрамы да өзгеріске ұшырап отырды. Ғылыми-техникалық жетістіктерге орай көлік малын бірте-бірте автомобиль, пойыз,ұшақтар ығыстыра бастады. Сөйтіп, техникалық көлік түрлері қоғамдық даму сатыларын айқындайтын көрсеткіштердің біріне айналды. Қазіргі кезде де мініс малы – автомобиль, трактор бара алмайтын жерлерде көлік ретінде пайдаланылады.