Казахская кюйши кызы Внимательно прочитайте текст. Соотнеси числовые данные в тексте с информацией. Дина Нурпеисовна (1861-1955)- известный казахский композитор-кюйши. Место рождения - Бекетай кумы Жангалинского района Западно-Казахстанской области. Умер в городе Алматы. Народный артист Казахстана. (1944) Народных самодеятельных 1937 в году участие в республиканском конкурсе 75 на Первом Всесоюзном конкурсе народных инструментов, который проходил в Москве, а затем 1944 году 83 в десять дней в Ташкенте, где участвовали артисты из пяти республик Средней Азии, Дина вновь завоевала призовые места. Отец был известным человеком-домбристом, его дочь Дина 8 с юных лет начал преподавать азы этого искусства. Это была его первая встреча с великим кюйши Курмангазой. 8-9 Дина не только изучает кюи своего учителя, но и продолжает его традиции, особенности исполнительско-исполнительского искусства. В кюях Дины «Булбул», «Байжума», «Газентуп» ярко выражены традиции народного кюя. 1916 к событию года «1916 в состоянии "года «наблюдается влияние» маленького" состояния Курмангазы, посвященного Исатаю и Махамбету. Еще в юности Дина мастерски исполняла кюи таких кюев, как Ак Даулеткерей, Мусрали, Аликей, Туркеш, Узак, Есжан, Байжума, Баламайсан, ее окрестности называли «домбристы қыз». - Я не хочу, чтобы ты знала, что я не могу, - сказала она. Он был очень рад , что Дина была в восторге от игры на домбре, и благословил ее на будущее. После этого, не сводя глаз с Дины он постоянно катается, сопровождает их на айтысах, учит глубоким секретам привлечения домбры. Дина с девяти лет до девятнадцати лет, когда она была в декрете, была на бауле Курмангазы. Как и Курмангазы, быть учителем кюйши было не только счастьем Дины,но и счастьем казахского кюя. 1861 год 1955 год 1916 год 1937 год 1944 год 1869 год 83 в возрасте десяти дней в Ташкенте, где принимали участие артисты из пяти республик Средней Азии, завоевали призовые места. Имеет звание народного артиста. Он впервые встречает великого кюйши Курмангазы. Родился в Жангалинском райо

Сәлеметсіз бе , Мұқан ата ! Қал - жағдайыңыз қалай? Білесіз бе мен сіз жайлы біраз қызықты әңгімелер істедім . Енді мен де сіз сияқты қайтпас батыр болғым келеді . Сонымен қатар сіз сияқты батырлардың көп болғанын қатты қалаймын ! Менің сізге қоятын сұрағым көп . Бірақ мен сізге ол сұрақтарды кейін қоярмын . Сізді көбісі біледі және сіз жайлы біраз шығармалар жазған ақындар да баршылық . Сізді ел балуан батыр , қазақ туын желбірететін батыр деп біледі . Біз сізбен мақтан тұтамыз . Сізбен мен мақтанамын! Сау болыңыз, аман болыңыз ! Сәлемнен(өз есіміңізді жазыңыз).

Қасым Қайсенов (23 сәуір 1918, Шығыс Қазақстан облысы, Ұлан ауданы, Асубұлақ ауылы — 30 желтоқсан 2006, Алматы) — Қазақстанның Халық қаһарманы (1995), Халықаралық Фадеев атындағы сыйлықтың лауреаты, көрнекті жазушы, Ұлы Отан соғысының ержүрек батыры, әйгілі партизан, көзі тірісінде аты аңызға айналған халқымыздың қайталанбас біртуар даңқты перзенті.Найман тайпасының Қаракерей руының Құйымшақ бөлімінің Малай бұтағынан шыққан.

1934 жылы мектеп бітіргеннен кейін Өскемен қаласындағы саяси-ағарту техникумына түсіп, 1938 жылы оны бітірген.

Павлодар облыстық оқу бөлімінің саяси-ағарту жөніндегі нұсқаушысы болып қызмет атқарып жүргенде әскер қатарына шақырылып, әскери-барлау мектебіне жіберіледі.

1941 жылы қараша айында осы мектепті бітірген бойда, Оңтүстік-Батыс майданының штабына жөнелтіліп, сол жерден арнайы тапсырма алып, Украинаның басқыншылар қолында қалған жерінде партизан отрядын құру үшін жау тылына түсіріледі. Ол жерде Қайсенов Чапаев атындағы партизан құрамасының үшінші отрядын басқарады. Одан кейінгі кездерде, 1944 жылдың аяғына дейін Молдавия, Чехословакия, Румыния жеріндегі партизан қозғалыстарына қатысады.

Отряд командирі болып жүріп, жау тылында жүздеген жорықты басынан өткереді. Соғыс аяқталған соң Отаны Қазақстанға оралып, Қазақ КСР Жоғарғы Кеңесінің Президиумы аппаратында жауапты қызметте болады.

Жамбыл облысының Жуалы, Свердлов аудандарында атқару комитеттері төрағаларының орынбасары ретінде соғыстан кейінгі ауыл шаруашылығын қалпына келтіру науқанына белсене араласады.

1951-1954 жылдары Қазақстан Компартиясы Орталық комитеті жанындағы екі жылдық партия мектебінің аудармашылар бөлімінде оқиды.

1953-1972 жылдар аралығында «Жазушы» ба директорының орынбасары, Қазақстан жазушылар одағы көркем әдебиетті насихаттау бюросы директоры, «Қайнар» ба директорының орынбасары болып қызмет істейді.[1]