Батыр Баян поэмасындағы құндылықтар эссе тез керек​

летом он жил один. пять или шесть деревень в северной части ашиколя видели кок-сере. во второй половине дня приходит тростник на озере. шум ночной деревни издаст шум торнадо. ягненок, который ест летом, больше чем пятьдесят шесть. дважды репрессии. но оба они вошли в озеро и прошли по середине
воды и утонули. долина была большим курганом, с большим акведуком, болотистым курганом. особенно в дождливые, ветреные ночи, в лунную темноту и при белом сгорании катсурф разрушается. крыша ночной деревни, разговоры сторожа и хмурое отношение собак - не являются препятствием для этого. изредка
лёгкий и лёгкий пуш и дробовик. это звучит немного подавляюще. немного длится дольше, и когда страна узнает об этом, она вернется снова.

Туған жер – адам өмірінде киелі орын алады. Нақты осы жер оны елімен, өткенмен және болашақпен байланыстырады. Міне, сондықтан да тіпті балалық шақтан бастап-ақ адамда отанға деген махаббат сезімі оянады. Әрбіріміз үшін Отан ошақ басынан басталады: туған жер, туған көше, туған қала немесе мен үшін туған кент. Менің Отаным кішкентай болса да, мен үшін аса қымбат жер Бестөбе кентінен басталады. Дәл осы жерде менің көңілді де, шаттықты, уайымсыз балалалық шағым өтті. Үйдің маңындағы аулада ойнағаным және бала-бақшаға барған көше әлі есімде. Сол кезде ол маған өте ұзын болып көрінетін. Мұнда көлік сирек жүретін, бірақ серуендеп жүретін адамдар көп болатын. Иә... Туған жер ұзаққа қиып жібермейтін. Сен әрқашан өзің бармасаң да, оймен қиялдап туған көшені, есіктің алдын, «Қызым, үйге кір...»деген ананың сөздерін еске түсіресің. Жүректің әлсіздүрсілі естіледі. Қазір бойжеттім, бірақ та өмір бойы мен үшін балалық шақтағы туған аула мен көше – менің кішкентай Отаным. Сонымен бірге мен елімнің бір бөлшегімін, оның бүгіні мен болашағымын.