Составить 12 вопросов по тексту 2 на каждый из 6 абзацов
Бауыржан Момышұлы – халқымыздың даңқты қаһарманы, еліміз үшін жанын аямай күрескен патриот. Сұрапыл ұлы соғыс басталысымен 316-атқыштар дивизия құрамында майданға аттанды. Мəскеу үшін немістермен болған шайқаста бір қадамға шегінбей, өмірі қыл үстінде тұрса да аянбады. Панфилов атындағы 8-гвардия дивизия батальоны, полк командирі болды, соғыстың соңғы жылдарында осы дивизияны басқарды. Ұлы Отан соғысында ұрыс жүргізудегі əскери шеберлігімен, тапқырлығымен, ерлігімен атақ-даңқы аңызға айналды. Бауыржан табиғатынан адал, шыншыл, өжет болды. Қабағы қатулы, өткір көзді, өңі сұсты, кең жауырынды, зор үнді, қалың мұртты, сыртқы пішіні қатқыл, суық көрінгенмен жүрегі нəзік, ниеті таза, адал, кең адам болған. Бұл – өмірдегі Бауыржан Момышұлының нақты келбеті.
Соғыста батальонымен 27 рет шабуылға шықты. Жауынгерлерімен 5 рет жау қоршауын бұзып, дивизиясына аман-есен қосылды. Бауыржан Момышұлы соғыста «ошақты», «икемді қорғаныс» деген жаңа ұғымдарды қалыптастырды. Оның қолбасшы, терең ойлай білетін əскери тактик, стратег ретіндегі таланты кеңінен ашылды.Бауыржан Момышұлы жау шептеріне іштей еніп ұрыс жүргізу теориясын соғыста алғаш қолданып, дамытты. 1941 жылы 16–18 қараша күндері Мəскеуге үшін шайқаста қазақтың батыр ұлы Волоколамск тас жолында асқан ерлікпен соғысты. Неміс əскерлері 3 күнге іркіліп қалды. Шайқас кезінде Бауыржан басқарған батальон қоршауда қалмас үшін шегінудің нақты жоспарын əзірлеуге мəжбүр болады. Он бес адамнан құралған взводтар бөлек-бөлек, бірінің артынан бірі жүріп отырды. Ал батальон алдына барлаушылар жіберілді. Күндіз жау көзіне түспеу үшін жауынгерлер түнделетіп жүріп, төзімділіктің арқасында екі күнде Ивановск ауылына жетеді. Ивановск ауылында И.В. Панфилов əдейі резервте ұстаған панфиловшылардың 1075-полкінің бірінші батальоны тұрған. Олар Момышұлы басқарған батальонды жойылды деп санаған. Бұларды көріп қатты қуанады. Əсіресе, И.В. Панфилов көзіне жас алып, Бауыржанды құшақтап, «Жарайсың, сұңқарым!» деп арқасынан қағады. Сол кездерден бастап барлық Кеңес ба зі қазақ халқынан шыққан қайтпас, қайсар қолбасшы туралы тоқтаусыз жазады.
1941 жылдың 5 желтоқсанында омыртқасына оқ тиеді. Əзілхан Нұршайықов «Ақиқат пен Аңыз» кітабында бұл қайғылы жағдай туралы толығырақ жазған. Дəрігерлер Бауыржанды дереу госпитальға апару керек деп шешеді. Бірақ ол сол жерде оларды тапаншамен қорқытып, оқты дереу шығаруды бұйырады. Жара таңылғаннан кейін капитан ұрыс алаңына қайта оралады.
Бауыржан – əскери жазушы. 1956 əскери борышын өтеп, құрметті демалысқа шықты. Бауыржан соғыста жауынгерлік ерлік көрсетсе, соғыстан кейін де жазушы болып ерлігін көрсете білді. Ол келер ұрпаққа өзінің өсиеттерін, даналық сөздерін мирас ету үшін қаруды қаламға алмастырды, қазақ əдебиетіне «жаңа соғыс əдебиеті» жанрын енгізді. Ол
«Офицердің ерлігі», «Бір күннің тарихы», «Москва үшін шайқас», «Жауынгердің тұлғасы»,
«Генерал Панфилов», «Ел басына күн туса», «Ұшқан ұя» деген шығармалар жазды. Шығармаларына əскери оқиғаларды арқау етіп, сұрапыл соғысты еш жасандылықсыз, қо шынайы жазды. 1958 жылы «Артымызда Москва» романы жазушының атын шығарды. Роман Мəскеуді қорғаған 28 Панфиловшылардың ерлігіне арналды.
1963 жылы Б. Момышұлы Куба басшысы Ф. Кастроның арнайы шақыртуымен сол елді аралап қайтты. Кубада əскери қызметшілерге дəріс оқыды, кейін осы сапары туралы «Куба əсерлері» атты кітап жазады. «Соғыс психологиясы» атты еңбегінде солдат психологиясын терең зерттеген. АҚШ, Куба, Израиль мемлекеттеріндегі əскери оқу орындарында Б. Момышұлының əскери тəжірибесі бөлек зерттеледі. «Волоколамск тас жолы» романы Фидель Кастроның ең сүйікті кітаптарының бірі.
Бауыржан өзінің «Офицер дəптері» атты еңбегінде армиядағы сарбаздарды батырлыққа, төзімділікке, тəртіпке, тапқырлыққа үйретеді. «Дұшпандарды артымыздан ертіп Мəскеуге не бетімізбен барамыз, жігіттер, сүйегіміз осы жерде қалсын, бір адым кейін шегінуге жол жоқ», «Жаным – арымның садағасы» деп солдаттардың намысын, патриоттық сезімін оятады. Соғыстағы адамның мінезін шынайы суреттеп, əскери педагогикада баға жетпес мұра қалдырды.
Бауыржан – көркем бейне. Оның қаһармандық ерлігі туралы белгілі орыс жазушысы А. Бек «Волоколамск тас жолы» повесін жазса, Əзілхан Нұршайықов «Ақиқат пен аңыз» роман- диалогін жазып, реалистік бейнесін жасады. Қазақфильм киностудиясы «Ел басына күн туса» көркем фильмін түсірді. Мəскеу академиялық драма театры Б. Момышұлы тұралы
«Волоколамск тас жолы» спектаклін қойды. Бауыржан Момышұлы біздер үшін отансүйгіштіктің үлгісі болып табылады.

Жазғы демалыс келді.Жазда күн ыстық болады.Балалар жазғы демалысқа шығып,күн сайын ойнап қыдырады.Жазды жақсы көрмейтін бала жоқ шығар.Себебі,жаз өте көңілді мезгіл.Жазда балалар отбасымен:Астанаға,Таразға,Қармақшыға,Қызылордаға,Шымкентке,Алматыға қыдырады.Сол секілді менде жазда Қармақшыға,Астанаға,Таразға,ата-әжемнің үйіне қыдырып барамын.Астанада:бәйтерекке,ханшатырға барамын.Ата-әжемнің үйіне барсам,құрт,қазы-қарта ,қымыз,шұбат дайындап,мені және менің отбасымды жақсы қарсы адады.Мен жаз мезгілін жақсы көремін.

1991 жылғы 16—желтоқсанда «Қазақстан Республикасының Мемлекеттік тәуелсіздігі туралы» Конституциялық заңы қабылданды. Тәуелсіздік — тәңірдің біздің ұрпаққа берген үлкен бақыты, халқымыздың мәңгілік құндылығы. Біз бүгінге дейінгі барлық жетістіктерімізге тәуелсіздіктің арқасында қол жеткіздік. Жиырма жылдан астам уақыт ішінде елдің әл—ауқатын көтеріп, төл мәдениетіміз бен мемлекеттік тілді жаңғырту ісінде қыруар жұмыстар жасадық. Елімізде білім, ғылым, денсаулық, спорт салалары айрықша даму үстінде. Тәуелсіздік—біздің ең басты игілігіміз, баға жетпес құндылығымыз. Жас мемлекет тарихындағы жаңа дәуір дәл осы тәуелсіздіктен бастау алады [1]. Қазақ халқының егемендікке ұмтылған қадамы сәтімен жүзеге асты. Дүниеге жаңа мемлекет—Тәуелсіз Қазақстан Республикасы, дербес қазақ елі келді. 1991 жылдың 17—желтоқсанында Алматыдағы Орталық алаңда Қазақстан Республикасының мемлекеттік тәуелсіздігі жариялануына және 1986 жылғы желтоқсан оқиғасының бес жылдығына арналған митинг болы өтті. Жиналған сан мыңдаған адамның алдына Қазақстан Республикасының Президенті Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев былай деп сөз сөйледі: «Дербес мемлекет құру қазақ халқының ғасырлар бойы аңсаған арманы еді. Міне, енді сол күнге де жеттік... Тәуелсіздік табалдырығында тұрған осы жан тебірентер сәтте қазақ елінің еркіндігі, бостандығы жолында бас тіккен азаматтардың, солардың қатарында бұл күнге жете алмай, туған Қазақстанның егеменді ел, тәуелсіз мемлекет болғанын көре алмай өмірден өткен желтоқсан құрбандарының рухына тағзым етіп, еске алуды парыз санаймын... Тәуелсіздіктің біздің бәрімізге артар міндеті мол. Енді еңселі ел болудың жолына шындап түсуіміз керек. Әулетіміздің асуы да, дәулетіміздің тасуы да өз қолымызда. Кең—байтақ жеріміздің байлығы осы даланың түпкілікті халқына да, тағдыр қосып бірге өмір сүріп жатқан өзге ұлт өкілдеріне де молынан жетеді. Не істесек те ақылмен істейік, арзан ұранға ермейік, ұшпа сезімге ерік бермейік дегім келеді. Әсіресе жастар салқынқандылықтан, үлкенді сыйлаудан, сөзге тоқтаудан айнымаса, қашанда достыққа адал болса, бауырмашыл, кеңпейіл болса, халықтың атына сөз келтіретін ұстамсыздық атаулыдан аулақ жүрсе деп тілейік. Тарих көші ұзақ. Асықсақ та аптықпайық. Қазақстанның көп ұлтты халқының жұлдызы жоғары болатынына, туған елімізде дәулетті де сәулетті өмір орнайтынына кәміл сенемін» [2, 3 б.]. Қазақстанның Тәуелсіздігін ресми түрде ең алғаш болып мұхиттың арғы жағында жатқан Америка Құрама Штаттары мойындады, екінші болып айдаһардай айбарлы Қытай, сонан соң Ұлыбритания мойындады. Оның артынан Моңғолия, Франция, Жапония, Оңтүстік Корея және Иран Ислам мемлекеті мойындады. Иран — Қазақстанның тәуелсіздігін мойындаған алғашқы мұсылман мемлекеті. Ал «Тәуелсіздігімізді ең алғаш болып бауырлас Түркия мемлекеті мойындады» деген сөздің ақиқат еместігін білгеніміз жөн. Түркия алғаш болып Қазақстанда өз елшілін ашты, бірақ тәуелсіздігімізді мойындауда он жетінші болды. Бұл деректі еліміз Тәуелсіздік алғаннан кейін Сыртқы істер министрінің орынбасары қызметін атқарған, елдің сыртқы саясат тұжырымдамасы авторларының бірі болған Вячеслав Ғиззатов келтірген. Алғашықы күндері әлемнің салмақты елдері мойындап, кейіннен басқа да елдер мойындап жатты. Осылайша әлемдік саясат аренасында ҚАЗАҚСТАН деген мемлекет тәй—тәй басты. Небары бірнеше аптаның ішінде әлемнің көптеген беделді елдері Қазақ елінің тәуелсіздігін мойындап, дипломатиялық қатынастар басталды [3, 58 б.]. АҚШ, Қытай, Ұлыбритания, Германия, Франция, т.б. ірі—ірі мемлекеттер Қазақстанның тәуелсіздігін 1991 жылдың соңына дейін мойындады. Қазақстан тәуелсіздік алғаннан кейін дербес мемлекет ретінде халықаралық аренаға шықты. 1992 жылы 2 наурызда БҰҰ—на кірді. Сонымен қоса Халықаралық валюта қорына, Халықаралық реконструкция және даму банкісіне, Дүниежүзілік банктің, Халықаралық даму ассоциациясының, Инвестицияға кепілдік беретін көп—жақты агенттіктің, Инвестициялық таластарды шешу жөніндегі халықаралық орталықтың, дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының мүшесі болды. Осыдан жиырма жыл бұрын Қазақстанның мемлекетік тәуелсіздігі туралы заң қабылданғаннан кейін ғана халқымыз өз мемлекеттігін, шынайы тарихы мен мәдениетін қайта түлетуге жігерлене құлшыныспен кірісті, елдің ішкі және сыртқы саясатын, өзіміз бұрын өмір сүрген қоғамнан түбірінен өзгеше жаңа, демократиялық қоғам құру принциптерін дербес айқындады. Әрине, ең алдымен бұрынғы жүйенің құлауының зардаптарын, әлеуметтік—экономикалақ күйреу мен дағдарысты бастан кешірдік. Соған қарамастан Қазақ мемлекеті өркендеуде өз жолын таба біліп, өркениетке өз үлесін қоса бастады.