В казахском языке значение принадлежности передается путем присоединения к основам личных местоимений суффиксов родительного падежа -дың/-дің, -тың/-тің, -ның/-нің.
Форма принадлежности образуется путем прибавления к существительному в единственном и множественном числах следующих окончаний:
а) если конечный звук основы согласный:
І лицо -ым/ -ім /м
ІІ лицо -ың/ -ің
вежливая форма -ыңыз/ -іңіз
ІІІ лицо -ы/ -і
б) если конечный звук основы гласный:
І лицо -м
ІІ лицо -ң
вежливая форма -ңыз/ -ңіз
ІІІ лицо -сы/ -сі
Во множественном числе к основе слова прибавляется сначала суффикс множественного числа -лар/-лер, -дар/-дер, -тар/-тер, а затем притяжательные окончания:
1)Түркілердің алтын күмістен жасалған ыдыс-аяқ, түрлі бұйымдарын көріп, таң-тамаша қалған. 2)Зулап келе жатқан жылдамдықтан ба, бетке ұрған самал лептен бе, бір жол асқанша артынан өрбие қарап тұратын риза жанарлардан ба, тамағы құрғап, көзі жаурап кетеді. 3)Қыстың қақаған суығында қора төбесіндегi көк жауқазын шөп көзді тартып, ыстық жазды кең далада жайқалған жасыл шалғынды еске түсіреді. 4)Көтеріліп келе жатқан күн сәулесі алдымен ағаш бастырын шалып, қайыңның жапырақтары мен қарағайдың қылқанды бұтақтарын алтын жалаткандай, нәзік сарғыш нұрға малып, бусандырып келеді. 5) Есімбек аға домалақ жүзі жыбырлап, қуана күлімсіредi.
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку