Ерте, ерте, ертеде Есімдік деген байдың жеті баласы болыпты. Әкесі жеті баласын өз есімдерімен атамапты. Олар Жігер ( жіктеу ) , Серік ( сілтеу ), Самат ( сұрау ), Өркен ( өздік ), Берік ( белгісіздік ), Балым (болымсыздық) , Жанат ( жалпылау ) екен. Байлығын бөліп беру үшін әкесі балаларын жинапты. Балаларының ішінде кім ақылды екенін білу үшін оларға тапсырма беріпті. Әкесі кім де кім, маған өз ақылы мен қабылетін көрсететін болса сол балама байлығымды беремін депті.
Ол әр баласының ақылды екенін білетін. Әне- міне дегенше барлығы кезек- кезек өз қабілеттерін паш ете бастады. Қатты таңданған Есімдік бар балаларына байлығын теңдей бөліп беруді шешіпті.
