Ертеректе бір қарияның балаларының аты Қамысбай, Қасқырбай, Қойбай, Қубай, Субай, Қайрақбай, Пышақбай, Баубай, Балтабай екен. Балтабайы үйге келін түсіріп, сол жаңа түскен жас келінді сынамақ болған атасы өзеннің ар жағынан сасқалақтап жүгіріп келіп: «Судың ар жағында, қамыстың бер жағында қойды қасқыр жеп жатыр. Жылдам ауылға хабар бер. Балтабай пышақ қайрап әкеліп, адал бауыздап алсын. Мен қасқырды қуып кеттім», - депті. Мұнысы - «қысылтаяң шақта келінім көргенсіздік танытып, өзінің қайын аға, қайын атасының атын атап қояр ма екен?» деген ойы ғой. Сөйтсе, келіншек не істепті десеңші, шапшаң төбеге жүгіріп шығып, күйеуіне: «шапқы-ау, шапқы, шапшаң кел. Сарқыраманың ар жағында, сылдыраманың бер жағында маңыраманы ұлыма жеп жатыр. Атам: «жаныманы білеуітке жанып әкелсін» дейді. Өзі ұлыманы қуып кетті», - депті
Тіл - адамдар арасында өзара айналысатын, ақпаратты және маңызды идеяларды айтуға пайдаланылатын құрылым.
Халық - бір өлең бойынша қаладағы адамдардың барлық жасырындылықтарын, сондай-ақ және олар арасындагы бірлікті анықтау қатарын сипаттайтын біріктік.
Туған жер - бір адамның нарығына өмір сүрген жер, олардың туған жері өзінің болатын өзараі болуына әсер етеді.
Тарих - адамдардың жасаған өзара әрекеттерін, жаңауларын, қорытындыларын және жасаушылардың өзара алғанын жазбаша құрамдастыратын құрылым.
