Кітапхана туралы диалог.
- Дана халқымыз «Кітап - алтын қазына» десе, ал кітапхананы өз басым іші қазынаға толы алтын сандыққа теңер едім.
- Ия, Маржан дұрыс айтасың. Сенімен толықтай келісемін. Бізді білім нәрімен сусындататын ғалым, тілсіз мұғалім – осы кітап. Тағылымы мол тәрбие ошағына айналып отырған кітапхананың мектепте алар орны орасан зор.
- Әрине, қазіргі заман ағымына қарай, техниканың дамығанына орай кітап оқу мен мектеп кітапханасына жазылу қалып барады. Сенің ойыңша, осы мәселені қалай шешуге болады?
- Менің ойымша осы мәселені барынша қолға алып, мектеп кітапханасының қорын кеңейтіп, қазіргі жастарға қызықты жазылған кітаптармен толықтырса, сонымен қатар түрлі әдеби кештер мен іс – шаралар ұйымдастырылып, жастарды кітап оқуға үгіттеу жұмыстары жүргізілсе, бұл мәселе оң шешімін табады деп ойлаймын.
- Ия, осы орайда мектебімізде де түрлі ауқымды іс – шаралар өткізілуде. Мәселен, келер аптада ұлы Абай атамыздың қара сөздері мен өлеңдерін жатқа оқудан әдеби кеш өткізілмек.
- Онда бұл шараға белсенді қатысу керек екен. Мен Абай шығармаланып сүйсініп оқып, көбісін жатқа да білемін.
- Әрине, қатысып көр. Оның үстіне жүлделі орын иелері қалалық байқауға жолдама алады.
- Ендеше бағымды сынап көрейін!
Уақыт өтіп бара жатыр, бірақ адамдар соғыс жылдарында, неміс фашизмінің жеңістерін еске түсіреді, тарихта оның маңыздылығын жоғары бағалайды, өйткені қазір жауынгерлердің сабақтарын есте сақтай отырып, біз бейбітшіліктің негізі болып табылатынына сенімдіміз. Миллиондаған адамдар Отанның тағдырын өз бетімен бағалайтын өлімді қабылдады. 1945 жылғы соғыс - біздің еліміздің батырлық дәуірінің беті. Оның айрықша ерекшелігі - ұлт. Соғыс көптеген тіршіліктерді жойды. Бірақ оның іздері адамдардың жүрегінде қалады. Қазір біздің құрбандықтарымыз бекер емес екенін түсіндік. Миллиондаған адам өмірі - бұл дәлел. Мүмкін сол себепті біздің тарапымызда жеңіс адамзат үшін тұрақты болып шықты..
