Арқаға жер жетпейді Бурабайға,
Бөленген бұйра сыпсаң қарағайға.
Бұлт құшқан мәңгі мең-зең Көкшетауға
Бөлектеу;<<Ой, бауырым!>> дер анадайда.
Оқжетпес найза қия-қыранға ұя,
Қарасаң, жанның шері тарамай ма?
Солардың ортасында Бурабай көл
Мөп-мөлдір,дөп-дөңгелек ұқсайды айға.
Объяснение:
