– Сәлем,Омар!
– Сәлем,Самал!Қалайсың?
– Жақсы,өзің ше?
– Өте керемет.Себебі,көктем келді!
– Оның не қуанары бар?Сабақтың аяқталуына аз қалды демесең...
– Жылы жақтан құтсар ұшып келеді ғой.Мен бұл мезгілді сол үшін жақсы көремін.
– Түсінікті.Ал сенің сүйікті құсың қайсысы?
– Білмеймін,маған көрген құстарымның бәрі ұнап жатыр.Әсіресе,бүркіттер.
– Ал маған аққу ұнайды.Сондай әдемі құс.
– Мен секілді сенің де пингвин,түйеқұс секілді құстарды көргің келетін шығар,иә?
– Әрине!Олар ерекше құстар ғой.
– Болашақта оларды көретінімізге сенімдімін!Әзірше сау бол!
– Келесі кездескенше!
Бір а ертіп, баласына айтты:
- Анау тағаны, балам, ала жүр,- деп.
Бала әкесіне:
- Сынып қалған ескі тағаны алып неғылайын,-деді.
тағаны өзі иіліп алды әкесі тағаны сатты. Одан біраз жер өткен соқ, шие сатып отырғандардан шие сатып алды. Сонымен, шиені түйіп, шетінен өзі алып жеп, баласына қарамай, аяңдап жүре берді. Біраз жер өткен соң, әкесінің қолынан бір шие жерге түседі. бала да тым-ақ қызығып келеді екен, жерге түскен шиені жалма-жан жерден алып, аузына салды. Бітегенеден соң және бір шие, онан біраз өткен соң және бір шие, сонымен әр жерде бір әкесінің қолынан түскен шиені он шақты рет иіліп, жерден алып жеді. Ең соңында әкесі тоқтап , баласына шиені орамалымен
беріп тұрып айтты:
- Көрдің бе, мана тағаны жамансынып жерден бір ғана иіліп көтеріп алуға еріндің, енді тағаға алған шиенің жерге түскенін аламын деп бір еңкеюдін орнына он еңкейдің. Мұнан былай есіңде болсын: аз жұмысты қыйынсынсаң - көп жұмысқа тап боласың; азға қанағат ете білмесең - көптен де құры боласың- деді.
