Қарлығаш» ертегісі бойынша (3-тапсырма 133 бет) қарлығаш пен жыланды салыстырып жаз.
​

Какаяпрекрасная пора — зима! Закружило, завьюжило. Морозы сковали водоёмы. Застыли берёзы в белоснежной бахроме, поблёскивают мохнатые шапки на соснах, искрятся припорошенные снегом шишки на ветвях елей. Кругом студёная тишь. Кусается морозный воздух. Снежный покров надёжно укрыл землю. Выходишь из елового сумрака — дух захватывает: такое сияние снега, неба, солнца! Просто чудо! 
Қандай үлкен уақыт - қыс! Айналдырылады, zavyuzhilo. Тоң қоймалары тізбектік. қарағай бойынша аппақ шашағы қайың іркілуі, poblёskivayut Үрпиген қалпақшалар шырша салалары бойынша ұнтақ қар конустар жарқырап. суық үнсіздік жуық. Ол аязды ауа шағып. Қар жамылғысы мықтап жерге қорғалған. шырша бұлыңғыр шығып - таңғажайып алады: қар жарқырайды, аспан, күн! Бұл ғажайып!

Бір кішкентай қыз әкесінің шапанын жамап отыр екен, шешесі қасына отырып, ақыл айтты:
- Балам, дүниедегі жаратылған жәндік-жансыздардың ешқайсысының да керексіз болып, жерде қалатыны болмайды,- деп. Сол сөзді айтып отырғанда, қыз бала киімін жамап болып, жердегі мақтаның қиқымын терезеден лақтырып, далаға тастады:
- Әже, осы қиқымның ешнәрсеге керегі бола қалмас,- деп.
Шешесі:
- Балам, сол да жерде қалмайды,- деді.
Осылайша сөйлесіп, терезеден қарап отырса, манағы мақтаны жел көтеріп ұшырды, мұны бір торғай көріп қуып барып, мақтаны тұмсығына тістеп қана алып, ұшып кетті. Қыз әжесінен:
- Манағы мақтаның қиқымын бір торғай алып кетті, оны неғылады? - деп сұрады.
Әжесі айтты:
- Көрдің бе, балам, күн айналмай манағы айтқан сөздің келгенін. Ол кішкентай мақтаны торғай ұясына төсеп, жас балапандарына мамық етеді,- деді.!