Нұрсұлтан Жақсыгеннің есімі əзілсүйер қауымға жақсы таныс. Талантынан бөлек, оның кескін-келбеті көрерменнің есінде көпке дейін қалып қоятындай. Нұрсұлтан көпшілікке «Жайдарман» ойындары арқылы танылды. Жас актер өзі туралы: «Бойымның қысқалығы əзілдерімнің «өтуіне» себеп болды», – дейді. Соңғы уақытта «Жаңа қоныс», «Бастық боламын», «Q елі» сынды түрлі фильмге түскен Нұрсұлтанмен əңгімелескен едік. Алғашқы сұрақты киноға қалай келгенінен бастадық. – Кинодағы алғашқы рөлім – «Жаңа қоныстағы» Арман. Фильмге Дастан Қалдыбаев ағаммен бірге автор ретінде келдім. Ауылдан келіп, пəтерден-пəтерге көшіп жүрген қазақ отбасының тұрмысын жеткізуді мақсат еттік. Сценарий бойынша барлық актерды таптық. Арманның рөлінде «Өнер қырандарындағы» Əлихан ойнайтын болған. Сабағынан босай алмаған соң кішкентай баланың рөлін маған беріп, «сен ойнай тұр, кейін көре жатармыз» деді. Бірінші бөлімін «Қазақстан» ұлттық арнасына жібергенде «осы құрам қалып, жалғасын тапсын» деген пікір естідік. – Демек, сценарий де жазасыз ғой? – «Жаңа қоныстың» сценарийінде өзіміздің бала күнімізді жаздық. Əке-шешеміздің айтқан əңгімелерін, ауылдың тұрмыс-тіршілігін көрсеткіміз келді. Бұйырса, үшінші маусымын жалғастырмақшымыз. Бала кезімдегі ең қызықты сəттерімді көре аласыздар.Суретші болуды армандадым. Əкем суретші болғандықтан шығар, қатты қызықтым. Жетінші сыныпқа дейін сол арманмен өмір сүрдім. Одан кейін айнаға қарап, сыртта отынның үстіне шығып алып əн айтатынды шығардым. Алғашқы жеке концерттің бəрі сол жерде басталды ғой (күліп). Соның əсері шығар, 11-сыныпта актер боламын деп шештім. Əке-шешем қарсы болды. Сол кісілердің ықпалымен қазақ əдебиетін таңдап, ҚазҰУ-дың филология факультетіне оқуға түстім. Өнер академиясына да, журналистикаға да түсе алмадым деген өкініш филология бөліміне келгенде ұмытылды
