Самое большое сокровище – это время, отпущенное мне на жизнь». Это, наверное, лучшая мысль, лучший афоризм о времени, который я слышал. Его суть в том, что время следует ценить: каждую минуту.
Что же такое время? Мне всегда представлялось время, как нечто, что нельзя измерить. Пусть и существуют меры времени: часы, минуты, года, секунды, само его понятие все равно мне всегда казалось неизмеримым. Однако, у времени есть научное определение – это мера длительности существования всех объектов. Весь наш мир построен на понятии времени, все явления и события на планете так или иначе зависят от него.
Считается, что время течет необратимо, то есть только вперед: из в настоящее, а потом в будущее. Нет в природе машины времени, хотя писатели-фантасты всегда воображали в своих книгах ее изобретение: невозможно в реальности вернуться по времени назад и прожить уже прожитые раньше моменты жизни заново. Это можно сделать только в мыслях.
Наш учитель по физике говорит, что нет в мире единой теории времени. Существует только масса разных теорий, которые то с одной стороны, то с другой подходят ко времени. Некоторые из них даже противоречат друг другу и спорят друг с другом. Например, теория оси времени рассказывает о том, что время – это прямая линия. Она ведет от события к будущему. А теория относительности делит все события на будущие и неопределенные.
Обычному человеку, который не стремится в ученые-физики, надо просто научиться верно планировать время в жизни. Выработать в себе пунктуальность, умение сэкономить где-то время, привычку тратить часы с пользой. Тогда можно везде успеть и не жалеть о потраченном времени.
Ңжер-анаға деген ықыласы ерекше. топырақтан жаралған болмысымыздан ба әлде аталарымыздың жер үшін аянбай күресе білгендігінен бе, білмеймін, қазақ үшін жер мен ел ұғымы егіз. әлем картасында жерінің үлкендігі жағынан тоғызыншы орынды иемдеген отанымыз бар. алайда басында баспанасы мен өзіне тиесілі бір телім жері жоқ қандастарымыздың толып жүргенін қалай түсіндіреміз? өзінің меншікті жері жоқ , ерім деп еркелетпеген еліне қорған бола ала ма? әр жерде иесі бар деп қоршалып, қорғалған, бірақ бір түп ағаш егілмей, бір лашық салынбай созылып жатқан жерлер бар. ол жерлерді өзі алмай, өзгеге де бермейтіндердің не ойлағаны бар? жер күтіп, баптағанды, топырағын шаң қылып бүлдіршіндердің жүгіргенін, әйтеуір тірі ға қалқан болуды қалайды. ал қоқысқа толып, тынысы тарылған, егілмей жетімге айналған жер де ауа жұта алмай қиналған бірдей. бірде бір қоқысқа толып, әбден азып-тозған жерін сатуды жөн көреді. сатып алушы жерді қоқыстан тазалап жүріп, бұлақтың көзін тауып алады. әртүрлі жүзім, анар, алма ағаштарын егіп, басына үй салады. уақыт өте сол маңнан жердің бұрынғы иесі өтіп бара жатып, жайқалған бақты көріп, мен қандай жерден айырылып қалғанмын деп өкініпті - дейді аңыздарда. жер баптағанға, күте білгенге азық, бағалай білгенге баспана, аялай білгенге сая бола алады. бірақ оның қадірін түсіне білу үшін де жерге жете алмай тіршілігі мұңға айналған бауырларымыздың күйін бастан өткізу керек пе? бізге жер беріңдер деп ашынған қазақтардың жанайқайы жылда естілетін жырға айналып барады. кезінде «шаңырақ», «бақай» деп бір дүрліккен қазақтың жылауы неге қайталана береді? еңбекпен тапсын, жерді сатып алсын дейді біреулер. ал біреулер неге өз ауылында отырмайды, қалада нелері бар деп сөгері анық. мүмкін біреулер ауылдағы жеріне егін ексін, соны өсіріп, азық қылсын деп ақыл айтар. бірақ кімнің жақсы өмір сүргісі келмейді дейсін. қала маңына шоғырланып жинала бастаған жандардың болашағым- қалада оқысын, тіршілік жасап, отбасымды асырайын деп ниеттенгендері анық. кеше ғана жер беріңдер деп бейбіт мақсатта жиылған топтың өз бауырымыз, өз қандастарымыз екенін естен шығармайық. қалай десек те бұл мәселені шешудің жолдарын іздеу керек. өз елім өзекке теппес деп шырылдаған олардың жанайқайын бүгін естімесек, ертең ар алдында да, алла алдында да жауап беретінімізді ұмытпаған жөн шығар.
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
