ответ:
жазушының «қан мен тер» романының дүниеге келу сыры осы сөздерде жатыр. «қан мен тер» трилогиясын құрайтын «ымырт» (1961), «сергелдең» (19б4), «күйреу» (1970) романдарынан, атының өзінен-ақ байқалып тұрғандай, төбеден жарқырап тұрған күнді аз кезіктіреміз. ал, жарқырап шақырая қалса, кейіпкерлері тағы бір тозаққа ілінді дей бер. өзінің бас кейіпкері еламан тәрізді туынды ұдайы дерлік томырылып, үнсіз-түнсіз тұнжырап түнерген қалпынан жазбайды. соның өзінде де туған өлкеге деген сүйіспеншілік сезімінің орны бөлек.
прозашының туған халқына, оның жазира даласына деген сүйіспендігі елінің кең қолтық мінезін, шалқар әнін, салқар көштей шұбатылған тарихын эпостық құзарға көтере суреттеуінен аңғарылады.
«қан мен тер» трилогиясы – ел, халық, оның әлеуметтік тағдыры туралы шығарма. уақыты өзгергенімен, заманалық зәрулігі өзгермейтін туынды. соңғы жетпіс жылғы алтын әдебиетімізді мысқа ғысы келетін қайсыбір неонигилист даңғойлар бұл романға тап күресін жазғандықтан ескірді деп мін де тақты.
«қан мен тер» трилогиясын қазіргі тәуелсіздік мұнарасынан, демократиялық көзқарас тұрғысынан оқығанда, оның қазақ шындығынан бұра тартқан жерін табылмайды. қайта коммунистік үстем идеологияға қайшы пікірлерді жолықтырып, «бұны қырағы цензура қалай жіберді екен? » деп қалуға негіз бар.
