Бірінші эпизод бойынша көп нүктенің орнына тиісті сөзді қой. «Балапандар анасын тосады».
Қарлығаш пен дәуіт
1. Қарлығаш жардың қуысына ұя салып, балапан шығарыпты. Анасы азық, әкелуге кеткенде,
балапандары шыдамсыздана күтумен болады екен,
2. Бір күні қарлығаштың ұясына жылан өрмелеп бара жатады. Мұны көрген қара ала құс
шырылдап, балапандарына арашашы іздейді.
3. Ұшып көкекке барады. Қарлығаш; «Көкек, маған көмек бере гөр, балапандарымды жылан
жейін деп жатыр!» - дейді, «Бүркіт қонаққа шақырып еді, уақытым жоқ», – дейді көкек..
4. Қарлығаш ұшып қарғаға келеді, «Қарғажан, маған көмек бере гөр, Балапандарымды жылан
жегелі жатыр», - дейді жылап тұрып, Қарға қарлығашқа бұрылып қарамастан, «Мен үйленейін
деп жатырмын, мазамды алма!» - дейді маңғазданып,
5. Қарлығаштың амалы таусылып, шырылдап ұшып келеді. Қарлығашқа дәуіт: «Улы жылан
балапандарымды жұтпақшы болып, ұяма өрмелеп барады», – дейді, «Олай болса, мені тезірек,
жеткіз», - дейді Дәуіт, Қарлығаш қанатын тосады. Қарлығаш пен дәуіт көзді ашып-жұмғанша ұяға
жетеді,
6. Дәуіт ұяға жетіп қалған жыланға тап береді. Жылан сылқ етіп жерге құлап түседі.
Дәуіттің ерлігіне сүйсінген қарлығаш онымен айнымас дос болады. Содан бері талай заман өтсе
де, қарлығаш пен Дәуіт бір ұяда тұрып, бірге өмір сүретін болған екен,
Tarat separa
сабырлылықпен
тағат тауып
шыдамдылықпен​

Досыма хат

Сәлем, Никита! Қалың қалай? Үйіңе аман – есен жеттің бе? Мен қазір саған ауылдан хат жазып отырмын. Екеуміздің халықаралық балалар орталығында танысқаныма өте қуаныштымын, енді осы хатымда мен өз туған жерім жайлы айтып кеткенді жөн көрдім.

Менің кіндік қаным тамып, алғаш тәй-тәй басқан, алғаш «ана» деп күлім қаққан, киелі жерім, атамекенім бар, ол – тәуелсіз Қазақстан. Халық даналығы «Әркімге өз туған жері Мысыр шаһары» деп бекерге айтпаған.

Төбесі көкке тірелген таулары бар, көк-жасыл орман-тоғайлары бар, асу-асу белдері бар, қойнауы алтын астық пен малға толған кең жазира даласы бар Қазақстан әлемге әйгілі өте бай ел. Табиғаты әр алуан жан -жануарларға толы, аққулы көлдері бар, тулаған толқынды теңіздері бар, әсем қалалары бар достығы жарасқан көпұлтты мемлекет. Әнұранымен әйгілі, Туымен тұғырлы, Елтаңбасымен еңселі егемен елімізге қызыға қарамайтын ел жоқ шығар.

Мен өз елімді мақтан тұтамын. Елбасымыздың салиқалы саясатының арқасында жыл өткен сайын еліміз қарқынды дамып келеді. Қазақстанның әлемдік картада өзіндік ерекше орны бар. Қазақстандай дархан елде қаншама ұлт өкілдері тату - тәтті, бейбіт өмір сүріп жатыр.

Ал сен өз туған жерің туралы не айтар едің?

Сенен хат күтемін, хабарласып тұр!

Сәлеммен, досың Арман.

Ана” үш әріптен құралған киелі де қастерлі сөз. Әркімнің анасы бар. Сол аналарды құрмет тұтып, қастерлеу біздің борышымыз. Ана түн ұйқысын төрт бөліп біздерді әлпештеп өсіреді. Біздерді басқа балалардан кем болмасын деп алдымызға барын тосады.
Біздер аналарымыздың қадірін білуіміз керек. Ана сүтін ақтамағанды ешкім мақтамайды. Ана бір қолымен бесікті тербетсе, енді бір қолымен әлемді тербетеді. “Алып анадан туады , ат биеден туады” демекші біздің елбасымыз да, елге белгілі әншілеріміз де, жұдырығы балғадай палуандарымыз да, қайтпас қайсар спортшыларымыз да анадан жаралған. Бұл айтылған тұлғалардың барлығы дерлік қанаттыға қақтырмай, тұмсықтыға шоқтырмай өсірген аналарының арқасында осындай дәрежеге жетіп отыр. Аналарының қолдау болмағанда олар бұндай болар ма еді? Ана алдындағы борыш анаңды меккеге үш рет арқалап апарсаңда өтелмес деген осы.
Оқырмандарға белгілі жазушыларымыздың бірі Ғабит Мүсірепов ана туралы көп қалам тербеген. Оның бізге “Өлімді жеңген Ана”, “Ғазиз ана”, “Ананың анасы”, “Ер ана”, “Ақлима”тәрізді әңгімелері белгілі. Шығармашылығының басым бөлігі анаға арналғандықтан жазушының әйел адамға , анасына деген көзқарасы ерекше болғаны айқын байқалады.
Менің де анам бар. Ол мектепте мұғалім болып жұмыс істейді. Мен анамды қатты жақсы көремін. Себебі, ол мені өмірге әкеліп, барын алдыма тосып, әлпештеп өсірді. Мен анама ризамын.Мен мына өлең шумақтарын аяулы анама арнаймын:
Нұрын шашқан күніміз,
Айжұлдызды түніміз.
Мәпелеген қамқоршым,
Ана біздің гүліміз.
Мен бұл сөзімді “Адам “адам” болғысы келсе, алдымен анасын құрметтей білуі керек” деп аяқтаймын. Себебі, анасын сыйламаған адам болып жарытпас.