жер-ана біздің екінші анамыз десек те болады. өйткені ол бізге барымен нарын беріп,бізді анамыздай қорғап,өз құшағына алуда. ол өзінің саялы табиғатын бізге сыйлап,аманат етіп тұрғанда,біз неге аманатқа қиянат жасаймыз? табиғатты,яғни жер-ананы қорғау-біздің міндетіміз.ол кішкене нәрседен басталады.мысалға,көшеде қоқыс көрсек, жинай салу,болмаса,ағаш егіп,гүл отырғызу.жоқ,бізде керісінше. жұрт өсімдіктерден барлық жемісін алып,орнына қайтармайды.ағаштарды өз керегіне пайдаланып,орнына тағы ағаш отырғызбайды.міне,осы үшін табиғат-ана бізге ренжулі."бір тал кессең,он тал ек"-деген сөздің мәні қайда жатыр десеңші.сондықтан да,жер-ананы аялап,күтіп баптауымыз керек.сонда табиғат-ана да риза болады.
Уақыт өтіп бара жатыр, бірақ адамдар соғыс жылдарында, неміс фашизмінің жеңістерін еске түсіреді, тарихта оның маңыздылығын жоғары бағалайды, өйткені қазір жауынгерлердің сабақтарын есте сақтай отырып, біз бейбітшіліктің негізі болып табылатынына сенімдіміз. Миллиондаған адамдар Отанның тағдырын өз бетімен бағалайтын өлімді қабылдады. 1945 жылғы соғыс - біздің еліміздің батырлық дәуірінің беті. Оның айрықша ерекшелігі - ұлт. Соғыс көптеген тіршіліктерді жойды. Бірақ оның іздері адамдардың жүрегінде қалады. Қазір біздің құрбандықтарымыз бекер емес екенін түсіндік. Миллиондаған адам өмірі - бұл дәлел. Мүмкін сол себепті біздің тарапымызда жеңіс адамзат үшін тұрақты болып шықты.
