Арман мен Марат театрға келмекші болды. Марат тым кеш келіп қойды. Арман
-Неге кешіктің?
-Уақытым болмады.
- Сен білесің бе өзі? Мұндай қоғамдық жерге кешікпе.
-Жарайды отыр.
Арман Мараттың үстіне көзі түсті. Киімі кір-кір, шашы ұйпа-тұйпа. Іштей ұялдыда:
-Менің бір шаруаларым шығып қалды кете берейін-дейді.
-Мақыл деп Марат отыра береді.
