danilfag
25.08.2022 05:33

Мәтіннен метафора мен теңеуді тап. (бес мысал келтіру)

«Жантаза» әңгімесі (І бөлім)

Ауылда аждаһа пайда болғанына бір апта болды. Күнде түстен кейін қой-қозы, бота, тайды

жұтады да жоқ боп кетеді. Атқан оқ дарымайды. Әзірге адамға ауыз салған жоқ. Ауыл

адамдары қатты қорықты. Аждаһа суы тартылып кеткен ескі құдықтан шығады. Жанқожа

аждаһа туралы естіп келді. Ол орта бойлы, төртбақ денелі, қалың қабақты қарасұр жігіт торы атпен желдіртіп келеді. Бес қаруын түгел асынған.

Жанқожа қылышын алып, солай қарай жүгірді. Бірнеше адам мен қару асынған бес-алты

жігіт амалсыздан ізіне ерді. Аждаһа үйдің арт жағында тұрған құлынды алып жұтқалы тұр

екен. Жанқожа жылдам қасиетті кітапты оқыды да ақырын, қасына жетіп барды. Оттай

жанарын аждаһанан алмады.Тез қылышын көтерді.

Қорыққан аждаһа қатты жылады. Жанқожаның алдына жата кетті.

Оның бейшара халін көрген Жанқожа қылышын түсірді.

-Сүт немесе айран әкеліңдер! – деді.

Жасақ басшысы тез сүт алып келді. Жанқожа кеседегі сүтті мақұлықтың басына шашып

жіберді.

Аждаһа жылаған күйі Жанқожаға бір қарады да ақырын-ақырын жоқ боп кетті. Сұсты

аждаһадан құтылғанына қуанған адамдар қатты қуанды.

Нажмите на рекламу ниже и сразу увидите ответ
Популярные вопросы:
Ответ:
orxan4176
23.10.2021 18:40

Мальчик с дедом жили на лесном кордоне. Женщин на кордоне было три: бабка, тётка Бекей — дедова дочь и жена главного человека на кордоне, объездчика Орозкула, а ещё жена подсобного рабочего Сейдахмата. Тётка Бекей — самая несчастная на свете, потому что у неё нет детей, за это и бьёт её спьяну Орозкул. Деда Момуна прозвали расторопным Момуном. Прозвище такое он заслужил неизменной приветливостью, готовностью всегда услужить. Он умел работать. А зять его, Орозкул, хоть и числился начальником, большей частью по гостям разъезжал. За скотом Момун ходил, пасеку держал. Всю жизнь с утра до вечера в работе, а заставить уважать себя не научился.

Мальчик не помнил ни отца, ни матери. Ни разу не видел их. Но знал: отец его был матросом на Иссык-Куле, а мать после развода уехала в далёкий город.

Мальчик любил взбираться на соседнюю гору и в дедов бинокль смотреть на Иссык-Куль. Ближе к вечеру на озере появлялся белый пароход. С трубами в ряд, длинный, мощный, красивый. Мальчик мечтал превратиться в рыбу, чтобы только голова у него осталась своя, на тонкой шее, большая, с оттопыренными ушами. Поплывёт он и скажет отцу своему, матросу: «Здравствуй, папа, я твой сын». Расскажет, конечно, как ему живётся у Момуна. Самый лучший дедушка, но совсем не хитрый, и потому все смеются над ним. А Орозкул так и покрикивает!

По вечерам дед рассказывал внуку сказку.

***

...В давние-предавние времена жило киргизское племя на берегу реки Энесай. На племя напали враги и убили всех. Остались только мальчик и девочка. Но потом и дети попали в руки врагов. Хан отдал их Рябой Хромой Старухе и велел покончить с киргизами. Но когда Рябая Хромая Старуха уже подвела их к берегу Энесая, из леса вышла матка маралья и стала просить отдать детей. «Люди убили моих оленят, — говорила она. — А вымя моё переполнилось, просит детей!» Рябая Хромая Старуха предупредила: «Это дети человеческие. Они вырастут и убьют твоих оленят. Ведь люди не то что зверей, они и друг друга не жалеют». Но мать-олениха упросила Рябую Хромую Старуху, а детей, теперь уже своих, привела на Иссык-Куль.

Дети выросли и поженились. Начались роды у женщины, мучилась она. Мужчина перепугался, стал звать мать-олениху. И послышался тогда издали переливчатый звон. Рогатая мать-олениха принесла на своих рогах детскую колыбель — бешик. А на дужке бешика серебряный колокольчик звенел. И тотчас разродилась женщина. Первенца своего назвали в честь матери-оленихи — Бугубаем. От него и пошёл род Бугу.

Потом умер один богатей, и его дети задумали установить на гробнице рога марала. С тех пор не было маралам пощады в иссыккульских лесах. И не стало маралов. Опустели горы. А когда Рогатая мать-олениха уходила, сказала, что никогда не вернется.

0,0(0 оценок)
Ответ:
kseniazaica
28.02.2020 13:03

Сыртта аппақ қар көрпе сияқты жердің үстін жауып алды. Шатырлардың үстері аппақ қар. Мектепке баратын уақыт келді.Мен жиналып мектепке бара жатырмын. Мектептің кіре-бересін жақындап едім, -Марат үстіне қара! деген дауыс шықты. Үстіме қара едім,мектеп шатырынан құлап жатқан қыр бөлігін көрдім.Өзі- үп-үлкен. Жүгіріп мектептің ішіне кіріп кеттім.Сабақ бітті.Сыртқа шықса бірнеше бала қар мен ойнап жүр екен.Үйіме жүгірдім.Мектеп формасын шешіп,қалың киіндім.Сосын сыртқа шықтым.Өзімнің сыныптастарымды көрдім.Олардың қасына бардым.Бәріміз бірге ойнадық.

Объяснение:

Қате болса сорри(

0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota Оформи подписку
logo
Начни делиться знаниями
Вход Регистрация
Что ты хочешь узнать?
Спроси ai-бота